Nieuwe Broeder-Zusterschap De Verwanten

Deze Site… Nieuwe Broeder-Zusterschap.-De Verwanten..wil een podium geven aan het idee over nieuwe broeder-zusterschap en verwantschap in haar diverse verschijningsvormen in deze tijd. Over in relatie zijn met onszelf, de ander, en alles wat ons omgeeft, waar we mee in verbinding staan en afhankelijk van zijn, omdat we er onverbrekelijk deel van uitmaken.

klik om in te loggen

Welkom op nieuwebroederschap.nl! Door gebruik te maken van social login kunt u inloggen of registreren, dit gaat geheel automatish. Als u ingelogd bent kunt u bijvoorbeeld gemakkelijker reageren op de artikelen, het prikbord en de columns.

U kunt ook registreren met email, dan kunt u inloggen met een wachtwoord

(klik) om in te loggen wachtwoord
Wachtwoord vergeten?

Van individueel geluk naar universele Liefde (1)

Iemand vroeg mij eens spontaan: “Jan ben je gelukkig?”
De vraag overviel mij en ik keek er wat bedenkelijk bij en was niet in staat een direct antwoord te formuleren. Achteraf bleef het in mij naklinken alsof ik uitgedaagd werd deze vraag weldoordacht te beantwoorden. In feite heb ik niets te klagen, het gaat mij en mijn dierbaren goed, maar is dat dan het criterium voor geluk?

Is geluk het soort geluk dat ons voorgespiegeld wordt in films, op de televisie en in reclames? Een groot deel van de mensheid hunkert naar dat soort geluk. Hoe groot is het geluk wel niet als we een metgezel hebben gevonden en plannen smeden om de rest van ons leven dat geluk blijvend te omarmen. Wat te denken over de booming business die datingsites zijn geworden met miljoenen leden over heel de wereld? Een wereldwijde organisatie in illusies of brengt ons dat het ultieme geluk?

Armoede voyeurisme

Of is geluk het winnen van een groot geldbedrag, zodat we de rest van ons leven onbezorgd kunnen doen en laten wat we zelf willen? Geloof maar dat een enorme hoeveelheid mensen in de wereld hun hoop daarop gevestigd hebben en daar spelen de loterijen dan weer op in, door te laten zien hoe een heel dorp of straat staat te juichen om vervolgens op jacht te gaan naar de losers die geen lot hadden gekocht.
Is fysieke gezondheid dan een rede tot groot geluk, of beseffen we dat pas achteraf als we ziek op bed liggen? Is geluk dan carrière maken, je dromen verwezenlijken, aanzien, beroemd worden en meepraten in al die ‘waan van de dag’ praatprogramma’s? Of is geluk de hele wereld overreizen en vakantie houden in de ommuurde luxe ressorts aan verre kusten temidden van de armoede van de plaatselijke bevolking, om vervolgens deel te nemen aan de opkomende toeristische attractie van een georganiseerd bezoek aan de townships? Armoede voyeurisme is de nieuwste toeristische attractie voor de verwende rijken van deze wereld. En zo kunnen we nog wel even doorgaan. De ervaring leert ons dat het idee over geluk illusionair is en de veroorzaker van een alsmaar groeiende desillusie. De mens is zo vol van verwachting naar persoonlijk geluk, dat het de belangrijkste drijfveer voor al het handelen geworden is. Een ego-istisch streven naar een soort geluk dat er vanuit gaat dat alles in dienst staat van, en moet wijken voor dit ‘heilig’ streven.

Al het uiterlijke heeft een innerlijke tegenhanger, een geestelijke oorsprong en blijkbaar is het de opdracht van de mensheid om op zoek te gaan naar een soort verloren geluk. Iets wat nog diep in de ziel verankerd ligt. Een soort schat aan het eind van de regenboog die daar wacht als beloning voor al het zoeken en menselijk dwalen. Een tocht over de aarde die ons voortdrijft van verlangen naar verlangen, tot we uiteindelijk het laatste verlangen achter ons kunnen laten. Een wonderlijke loodzware tocht van alles zelf ervaren, van niets weten naar…. begrijpen.
Het lezen van boeken, alle wijsheid van de wereld kan niet voorkomen dat we deze zelf moeten gaan, helemaal tot het eind moeten aflopen, en iedere generatie steeds weer opnieuw.
Het blijkt dat we pas echt kunnen meevoelen met de ander als we die pijn zelf ook kennen, beleefd hebben.
In de christelijke esoterie moest zelfs de zoon van God het menszijn doorlopen en wel helemaal… inclusief het lijden en de dood. Daarom is hij nu de begrijpende mensheidsleider die ons wil bijstaan tot iedereen hetzelfde bereikt heeft als Hij. Hij wordt ook wel de Heer van het karma genoemd. Karma een fijnmazig netwerk of web waarin iedereen met iedereen verbonden is, met de een meer als met de ander, maar in feite verbonden met alles en iedereen. Als je dit wonderlijke proces overdenkt, hoe ingewikkeld het wel moet zijn om de juiste mensen met elkaar te verbinden, dan hoeven we alleen maar ons eigen leven te overdenken, hoe alles van ‘toevalligheden’ aan elkaar hing en hangt. Langzamerhand kunnen we ons hiermee weer bewust verbinden, als we uitstijgen boven het puur individuele. Een groeiend bewustzijn, dankzij eigen ervaring, van de eenheid van alles wat leeft. Een relatie kunnen we hebben met één persoon en al ons geluk daarvan laten afhangen, maar we staan onherroepelijk ook in relatie met alles om ons heen en zijn ervan afhankelijk, of we ons dat nu bewust willen zijn of niet.

Ik wil hier nog een ander geluksgevoel naar voren brengen dat er kan zijn tijdens een mooi concert of zelfs ook in een vol stadion met zingende mensen, waar het individu boven zichzelf uitstijgt en min of meer op gaat in een soort eenheidsbeleving. Dat kan een echt geluksgevoel teweeg brengen, even helemaal los van je persoonlijke problemen en zoektocht naar geluk. Een gevoel van harmonie en eenheid dat ook zo mooi ervaren kan worden in een koor of orkest waar alle individuen, stemmen en instrumenten samenvallen en tot eenheid worden. Zelf kan ik zo’n ervaring ook beleven in mijn tuin of stil wandelend in de natuur. Ook daar kan je soms opgaan in de natuurlijke schoonheid en een eenheidsbeleving ondergaan, omdat je er deel van uitmaakt. De afgescheidenheid lost even op omdat het afgescheiden denken even zwijgt.

Als we daar weer uit zijn en terug in de werkelijkheid van de dualiteit, komen we weer voor de vraag te staan:
Hoe kunnen we gelukkig zijn als een groot deel van de mensheid ongelukkig is?
Wat te denken over al die kortzichtige wereldleiders die meedogenloos hun eigen belang nastreven zonder zich ook maar iets aan te trekken van al die arme sloebers en losers die hun hoop op hen gevestigd hadden, en stonden te juichen toen hun leider de schertsverkiezingen won. Hoe ze visieloos korte termijn politiek bedrijven zonder ook maar enigszins de wil te hebben de echte wereldproblemen op het gebied van milieu en armoede duurzaam te willen aanpakken.
Wij kunnen hier in het Westen wel denken dat we ons af kunnen sluiten voor de armoede en ellende in de rest van de wereld, maar zo werkt het niet. Iedere ongelijkheid moet vroeg of laat ingelost worden. Als we naast ons eigen welzijn en welvaart niet werken aan het welzijn van de hele wereld, zal dat uiteindelijk als een boemerang naar ons terugkeren. Als we echter een gezonde zieleontwikkeling gaan beginnen we iets in onze eigen ziel te beleven, alsof wat de ander overkomt ook onszelf wordt aangedaan. Een soortgelijk gevoel kan ons treffen als we de verwaarlozing zien van onze leefomgeving en het dierenleed doorvoelen. Hoe de mens ruchsichloos de natuur uitbuit voor eigen kortstondig gewin. We kunnen lang onaangedaan en onverschillig het nieuws aan ons voorbij laten trekken, maar er komt een tijd dat het niet meer lukt. Of wel ontstaat er zo’n verontwaardiging en woede dat we zelf daadwerkelijk het onrecht willen gaan bestrijden, of we houden het niet meer droog bij al die beelden en sluiten ons er verder voor af. Een machteloos aanvaarden van dat wat is.

Als we wat dichter en bewuster bij onze ziel geraken zal dat bewustzijn als het ware licht brengen in de duisternis of wel de verduistering van de ziel doen oplichten.
We beginnen wat lichter te worden en daardoor wordt het duister veel zichtbaarder; daarom is het van belang dat we weerbaarder worden, mededogen en liefde verder ontwikkelen. Dit groeiende bewustzijn kan uiteindelijk een transformerende kracht van universele liefde worden. Een soort moreel kompas dat ons aanzet het welzijn van de ander net zo belangrijk te vinden als het welzijn van onszelf. Dat is ook de rede dat de wereld slechts in zeer geringe mate vanaf de buitenkant te beïnvloeden is, omdat hij slecht verandert in die mate dat het individu aan zichzelf werkt.
We gaan nu de weg terug van het kleine ik (ego) naar het grote Ik. In dat grote IK zijn we met iedereen en alles verbonden.  Wat je doet uit mededogen en liefde voor een medemens doe je tegelijkertijd aan het grote Ik van het geheel van alle mensen, van alle wezens. Vanuit de wetenschap dat we verbonden zijn met allen, allen zijn, is dus iedere daad, hoe klein ook in onze ogen, van grote betekenis.
Dan hoeven we niet meer te zoeken naar kortstondig geluk, maar kan duurzame vrede ons deel zijn.

Individueel lot is verbonden met het karma van de wereld. De aarde gaat ook een eigen ontwikkeling, en van daaruit kunnen we proberen de rampen die vele mensen treffen beter te begrijpen. Het is van wezenlijke betekenis dat we er diep van doordrongen zijn dat alles en iedereen met elkaar verbonden is.
Als in ons fysieke lichaam een orgaan ziek is, is het hele organisme ziek. Zoals de geneeskunst nu werkt en zich eenzijdig richt op een bepaald orgaan worden veelal tegelijkertijd andere gebieden ziek gemaakt. Dus de gezondheid van de een gaat ten koste van de ander. Een mens is een eenheid en niet alleen een ziek orgaan. Zo is het ook met de wereld waar iedereen met elkaar verbonden is en waar totaal geluk of vrede niet mogelijk is zolang er nog mensen diep ongelukkig zijn en/of in armoede en ellende moeten voortleven.
De hoogconjunctuur in bepaalde landen gaat altijd ten koste van andere landen in de wereld en veelal ook ten koste van de leefomgeving. Het opnemen van die liefdesimpuls betekent: dat we steeds meer ons eigen belang in harmonie gaan brengen met het belang van de ander.

Het nationalisme is de oorzaak van veel ellende in de wereld; eigen volk eerst. De grenzen sluiten en ons vervolgens niets aantrekken van de buitenwereld, zolang het ons maar goed gaat. Alles is echter al zo vervlochten met elkaar dat we toch wel zouden moeten beseffen niet zonder de ander meer te kunnen. Ondanks dat blijven we Europa en de buitenlanders de schuld geven van onze eigen onmacht. Het zijn de pijnlijke geboorteweeën van een nieuwe tijd in de aarde en mensheidsontwikkeling.
Ik vind het een absoluut ontroerend gezicht dat het in de kinderwereld er anders aan toegaat Als ik een uitvoering bezoek waar een kleinkind aan deelneemt dan zie ik de nieuwe wereld zomaar verschijnen. Alles en iedereen door elkaar zonder ook maar enig onderscheid, want dat heeft een kind nog niet in zich. Het onderscheid en oordeel zit alleen in het hoofd van de grote mensen.
Al met al is het puur alleen vereffenen van je eigen karma/lot niet meer voldoende. We zijn nu in een stadium beland dat we in staat zijn aan beiden tegelijkertijd te werken. Ons eigen individuele lot en het lot of karma van de hele wereld. Wat een grootse opdracht! Vanuit de wetenschap dat alles wat je doet voor iets buiten jezelf, dat doe je voor de hele wereld.
Heb je naasten lief als jezelf. Zij of hij is jou. We maken allen deel uit van het grote geheel… Dit is tevens ook de kern van het vijfde dimensie bewustzijn.

Het kortstondige geluk en de duurzame vrede.
Geluk zou je kunnen onderverdelen in vele gradaties met als hoogst haalbare…. de gelukzaligheid. Het eeuwige geluk dat ons deelachtig kan worden aan het eind van al onze aardse beproevingen. Stel je voor dat je dan eindelijk klaar bent, tot grote hoogte opgestegen, dat je moe maar zeer voldaan en overgelukkig voor de poort van de hemel aankomt. Je bent daar immers al een keer weggestuurd omdat je daar jezelf mocht schouwen in al je onvolmaaktheid, en daar vervolgens heel lang met bewustzijn weer aan verder gewerkt hebt.
Je neemt de gelukwensen in ontvangst en je ziet en hoort de zaligheid lonken, de welkomsttoespraak gaat aan je voorbij tot je Hem duidelijk de volgende vraag hoort stellen: ” De eeuwige gelukzaligheid is je deel geworden, het komt je volledig toe en de poort staat voor je open, of ben je bereid er voorlopig van af te zien en terug te gaan, mee te helpen, net zo lang tot de laatste broeder hetzelfde bereikt heeft, omdat je alles, je hele ontwikkeling tot nog toe, te danken hebt aan je verbondenheid met alles en iedereen?” In feite is dit de vraag der vragen. Wat wordt er dan wel niet voor een offer gevraagd!

Ik hoor regelmatig mensen beweren dat ze het liefst nooit meer geboren willen worden en dat ze er zelfs van overtuigd zijn dat dit hun laatste leven is.
Die overtuiging is een hele gevaarlijke en die hoogstaande mensen weten niet dat dit de meest egoïstische gedachte is. Ook egoïsme heeft heel veel gradaties en deze staat eenzaam aan de top van het pure egoïsme. Dan is er ergens in de ontwikkeling toch iets fout gegaan; dan heeft zo’n hoogontwikkeld mens de zaligheid bereikt en is toch ergens diep in de ziel de egoïstische drijfveer voor pure eigen vervolmaking blijven koesteren. Dan kiest hij toch uiteindelijk voor het zwarte pad, en dat is het pad van de afscheiding. Ik veronderstel dat zo iemand die zich bevrijd heeft van het alsmaar weer incarneren met het bijbehorende lijden een bevrijdend geluk zal ervaren, maar nooit de echte vrede deelachtig zal worden. Omdat hij zichzelf buiten de orde geplaatst heeft en zich niet meer mee kan ontwikkelen en samensmelten met de universele liefde .

Zo zien we dat de valkuil tot in de hoogste regionen aanwezig blijft. Hoe hoger we komen hoe dieper de val, dat geldt hier op aarde, dat geldt tot in de hoogste regionen van de geestelijke wereld.
We zijn met alles en iedereen verbonden en de ketting is zo sterk als de zwakste schakel. Vanuit dat beeld en vanuit het boven geschetste beeld over de wachter op de drempel die de vraag der vragen stelt, is het beter om op een gegeven moment genoegen te nemen met de staat van ontwikkeling waar we nu zijn en de aandacht veel meer te gaan richten op de omgeving. Het welzijn van de ander te verheffen tot ons eigen welzijn. Vanuit die eenheidsgedachte werkt alles wat we doen aan de ander, uiteindelijk ook mee aan onze eigen groei.
Het versterkt het geluksgevoel, maakt de innerlijke vrede sterker en het voorkomt enorm veel frustratie als we in staat zijn het eigenbelang te overstijgen. Vanaf dat moment gaat onze verdere groei doormiddel van de ander. Ook weer oppassen dat we andere mensen gaan helpen met als doel onze eigen vervolmaking; het is een middel, geen doel. Als we de focus nu al kunnen verleggen van onszelf naar de ander zullen we opgenomen worden in een nieuwe stroom, een stroom waar mensenzielen, engelen en anderen geestelijke wezens gebroederlijk samenwerken. Waar de mensenzielen zich weer bewust worden van hun kosmische oorsprong en verbondenheid. De kosmische intelligentie zetelt niet in het hoofd maar in het hart.
Dan zal er sprake zijn van de Nieuwe Broeder-Zusterschap.

2 -Nieuwe facebookgroepen:

 SPIRITUELE VRIENDEN-DE VERWANTEN      Voor uitwisseling en verdieping

 KUNDALINI ERVARING EN ONDERSTEUNING          Doe je mee?

 

**Reacties kunnen in de bovengenoemde facebookgroepen (en /of waar het artikel ook geplaatst is), direct onder dit artikel en voor persoonlijke vragen het MAILADRES

Deel dit artikelTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someoneShare on FacebookShare on LinkedIn

Geef een reactie

log in met wachtwoord

Of schrijf een bericht als gast

Uw email adres zal niet worden gepubliceerd.

Wilt u een afbeelding uploaden? Dat kan door middel van de Browse knop aan de bovenzijde, de afbeelding wordt automatisch in bovenstaand bericht geplaatst.

Wilt u een youtube video uploaden? Dat kan door de link van de video in bovenstaand bericht te plakken

Vul onderstaande som in voor menselijke herkenning *

Houd mij op de hoogte van nieuwe reacties. Of abonneer jezelf op alle reacties.

Voeg eventueel een afbeelding toe

(8 Reacties)

  1. Hallo Jan, Wederom een mooi stuk, wat tot denken aan zet. Dank je! Je kunt niet alles veranderen, ook al zouden we op alles invloed hebben. Ieder ontwikkelt zich op...
    Lees meer

    Hallo Jan,

    Wederom een mooi stuk, wat tot denken aan zet. Dank je!

    Je kunt niet alles veranderen, ook al zouden we op alles invloed hebben. Ieder ontwikkelt zich op zijn eigen tijd, heeft zijn eigen leerproces. Je kunt alleen iets aanreiken vooral door bewustmaking en vooral je eigen Licht laten stralen.

    We delen alles nog in goed en slecht, geluk en ongeluk. Het zijn gedachtes, oordelen. Hoe kijken we naar iets?
    Uit Cursus in Wonderen zijn 2 lessen mij in het bijzonder bijgebleven.
    “Niets betekent iets, het is de betekenis die ik er aan geef.”
    En…., “Je weet nooit wat het Hogere Belang van iets is.”
    Dat wil zeker niet zeggen dat ik vind dat we niet liefde en mededogen verder mogen ontwikkelen en alles als ver van mijn bed te zien.

    Ik denk dat we het zelfde bedoelen Jan, jij schrijft:
    “die eenheidsgedachte werkt alles wat we doen aan de ander, uiteindelijk ook mee aan onze eigen groei.”
    Ik denk dat de start als eerste bij ons zelf is. Als ik verander en groei, groeit ook mijn omgeving, juist omdat alles verbonden is met elkaar.

    Hieronder nog een mooie tekst:

    Dear Human:

    You’ve got it all wrong.
    You didn’t come here to master unconditional love.
    That is where you came from and where you’ll return.
    You came here to learn personal love.
    Universal love. Messy love. Sweaty love.
    Crazy love. Broken love. Whole love.
    Infused with divinity. Lived through the grace of stumbling.
    Demonstrated through the beauty of… messing up. Often.
    You didn’t come here to be perfect. You already are.
    You came here to be gorgeously human. Flawed and fabulous.
    And then to rise again into remembering.
    But unconditional love? Stop telling that story.
    Love, in truth, doesn’t need ANY other adjectives.
    It doesn’t require modifiers.
    It doesn’t require the condition of perfection.
    It only asks that you show up. And do your best.
    That you stay present and feel fully.
    That you shine and fly and laugh and cry
    and hurt and heal and fall and get back up
    and play and work and live and die as YOU.
    It’s enough. It’s Plenty.

    Courtney A Walsh

    In lak’ ech, Maria

    • Dank je Maria voor je mooie reactie

      Ik denk dat de start als eerste bij ons zelf is. Als ik verander en groei, groeit ook mijn omgeving, juist omdat alles verbonden is met elkaar. //
      Dit is zo waar en als je hem diep op je in laat werken wordt er zoveel duidelijk.
      Verander de wereld begin bij jezelf.

      Groet!
      Jan

  2. Ben dankbaar dat ik door iemand gewezen bent op deze interessante site! Veel vragen zijn beantwoord of worden mij hierdoor duidelijker. Ik mail nog met een persoonlijke vraag, als dat...
    Lees meer

    Ben dankbaar dat ik door iemand gewezen bent op deze interessante site!

    Veel vragen zijn beantwoord of worden mij hierdoor duidelijker. Ik mail nog met een persoonlijke vraag, als dat mag?

    Verder reageer ik liever op Facebook omdat dat een besloten groep is.

    • Dag Johan,

      Mooi dat vragen zijn beantwoord en mail mij gerust!
      Zie mailadres onder het artikel.

      We hebben 2 facebookgroepen die staan ook onder het artikel, zoals je waarschijnlijk al gezien hebt?

  3. Heel mooi en interessant weer. Ga het nog een keer bestuderen omdat er zoveel instaat, dat moet meer op mij inwerken. Een belangrijke vraag om mee te leven: hoe kunnen...
    Lees meer

    Heel mooi en interessant weer. Ga het nog een keer bestuderen omdat er zoveel instaat, dat moet meer op mij inwerken.
    Een belangrijke vraag om mee te leven: hoe kunnen we gelukkig zijn als een groot deel van de mensheid ongelukkig is? Als de verbondenheid groeit en bewuster wordt zal het mededogen groeien maar ook de machteloosheid om er wat aan te doen.

    Al met al een uitdaging; van persoonlijk geluk naar universele liefde!
    Bedankt!

    • Ja Adrie we kunnen ons machteloos voelen bij al het wereldleed, daarom ligt de uitdaging ook in de eigen omgeving. Alles wat je doet aan 1 heeft zijn uitwerking op alles.

  4. Goed stuk, Jan. vooral de volgende zin is een voltreffer, vind ik. Wat te denken over al die kortzichtige wereldleiders die meedogenloos hun eigen belang nastreven zonder zich ook maar...
    Lees meer

    Goed stuk, Jan. vooral de volgende zin is een voltreffer, vind ik.

    Wat te denken over al die kortzichtige wereldleiders die meedogenloos hun eigen belang nastreven zonder zich ook maar iets aan te trekken van al die arme sloebers en losers die hun hoop op hen gevestigd hadden, en stonden te juichen toen hun leider de schertsverkiezingen won.

    • Bedankt voor je reactie! Het past wel bij deze tijd zou je denken al zei mijn oude vader vroeger al dat het altijd al zo geweest is en dat ik met al mijn idealen ten spijt daar zelf ook nog wel achter zou komen. Nu ik zelf een oudere man word kan ik niet anders dan hem gelijk geven. Zal het dan echt nooit veranderen?
      Een lang proces, dat is zeker.

Geef een reactie

log in met wachtwoord

Of schrijf een bericht als gast

Uw email adres zal niet worden gepubliceerd.

Wilt u een afbeelding uploaden? Dat kan door middel van de Browse knop aan de bovenzijde, de afbeelding wordt automatisch in bovenstaand bericht geplaatst.

Wilt u een youtube video uploaden? Dat kan door de link van de video in bovenstaand bericht te plakken

Vul onderstaande som in voor menselijke herkenning *

Houd mij op de hoogte van nieuwe reacties. Of abonneer jezelf op alle reacties.

Voeg eventueel een afbeelding toe