Nieuwe Broeder-Zusterschap De Verwanten

Deze Site… Nieuwe Broeder-Zusterschap.-De Verwanten..wil een podium geven aan het idee over nieuwe broeder-zusterschap en verwantschap in haar diverse verschijningsvormen in deze tijd. Over in relatie zijn met onszelf, de ander, en alles wat ons omgeeft, waar we mee in verbinding staan en afhankelijk van zijn, omdat we er onverbrekelijk deel van uitmaken.

Tweelingzielen en zielsverwanten deel 3

images-1

DE ILLUSIE VAN DE TWEELINGZIEL

Het artikel tweelingzielen en zielsverwanten op deze site is het meest gelezen en staat onverslaanbaar op nummer 1 van de ranking. Ik vraag mij vaak af hoe het toch komt dat zo enorm veel mensen met het idee tweelingziel bezig zijn. Komt dat voort uit een diep gevoel van heimwee naar iets wat men ooit kwijtgeraakt is, een oerheimwee?

Iedereen  kent wel die diepe hunkering in zijn of haar ziel naar echt gekend worden door een zielsverwant, een maatje, iemand die de schrijnende eenzaamheid oplost die maar niet wil wijken of steeds weer de kop opsteekt. Dat is op zich een legitieme behoefte omdat het het leven kan veraangenamen, als het goed is, en je elkaar kunt bijstaan.
Eenzaamheid hoort echter onlosmakelijk bij de menselijke ontwikkeling en is een van de meest pijnlijke menselijke gevoelens, en toch draagt die nu juist een grote kans tot ontwikkeling in zich. Door die eenzaamheid gaan we op zoek naar iets wat ons zou kunnen vervullen, naar iets dat die pijn kan verzachten. Het zet ons als het ware in beweging om op zoek te gaan.
Eerst richt alles zich op materiële zekerheid en als dan eindelijk de leegte daarvan doorzien wordt en de eenzaamheid blijft, gaat men verder zoeken.
Boven alles staat voor de gelukszoeker een perfecte relatie, een relatie die zo intens en zo wonderlijk is dat de hemel op aarde een feit wordt. Die ander komt alle problemen, alle eenzaamheid en pijn oplossen, het is de gedroomde sprookjesprins. Het is een droom en een sprookje omdat op den duur zal blijken, en vrij snel, dat het maar een tijdelijke vervulling is.

De Illusie van de Tweelingziel komt voort uit een oude veronderstelling dat ergens het andere deel van onze ziel rondloopt en dat er een geheime magnetische kracht is die de twee delen eens samenbrengt, aan het eind van een lange ontwikkelingsweg. In de twee vorige artikelen ben ik uitgebreid op deze materie ingegaan en wil mij nu beperken tot de essentie.
De hele zoektocht begon met de schijnbare tweedeling tussen man en vrouw. De dualiteit plaatste goed tegenover kwaad, licht tegenover donker, liefde tegenover haat, etc. Net zolang tot er een volledig bewustzijn zal zijn over de eenheid in onszelf en de eenheid aller dingen, tot zolang zal de zoektocht duren en tot zolang zal de eenzaamheid ons vergezellen.images1
Waarom die hele nooit eindigende zoektocht, al vanaf de oertijd staat het verhaal van Adam en Eva al in het menselijk geheugen gegrift. De mens leefde in het paradijs totdat het denken zijn intrede deed en de schijnbare tweedeling plaatsvond en terstond werd hij uit het paradijs, de eenheid, verdreven.
Blijkbaar is het van een onmetelijke betekenis dat de mens zichzelf leert kennen, niet onbewust maar volledig bewust. Dat heeft met bevrijding te maken, bevrijding uit de duisternis van het onbewuste bestaan. Dan kan er sprake zijn van een bruiloft (chymische bruiloft) tussen het mannelijke en vrouwelijke, een versmelting tussen beiden. De mens is een androgyn wezen en draagt het mannelijke en vrouwelijke dus al in zichzelf, maar tot zover onbewust.
Unknown-1 (1)De bruiloft hier in de dualiteit van het aardse is niets meer of minder dan een nabootsing van het eindpunt van het innerlijke ontwikkelingsproces.

Om onszelf te leren kennen hebben we spiegels nodig en daarom is de buitenwereld van de verschijnselen voor ons neergezet. Het grote probleem doet zich nu voor dat we maar aan de gang blijven onszelf te projecteren in de ander. De ander is geen ander meer maar een onwerkelijk beeld, opgebouwd uit onterechte verwachtingen, een fantoom die in werkelijkheid niet bestaat.
Al die verwachtingen zijn daarbij ook nog eens heel oneerlijk en doen geen enkel recht aan die ander en hebben een  verlammende uitwerking op de relatie. Het opgebouwde vaststaande beeld zal vroeg of laat aan gruzelementen vallen en twee teleurgestelde mensen achterlaten. De ander is er immers om ons te spiegelen wie we zijn en als we een tekortkoming van onszelf zien in de spiegel gaan we niet de spiegel repareren, dat zou absurd  zijn. We spiegelen elkaar net zolang tot we het uiteindelijk in onszelf terugvinden, daar heeft het altijd liggen wachten.
En toch moeten we die reis maken omdat de ervaringen nodig zijn om onszelf te vinden. We kunnen deze woorden lezen en begrijpen en toch weten we het pas echt na eigen ervaring. Door ervaring ontstaat inzicht en door inzicht worden oude verwachtingspatronen verbrand.
Een relatie is er in feite niet voor dat die ander ons gelukkig maakt, maar dat we de wil en het bewustzijn hebben om elkaar te spiegelen. Een spiegel heeft geen oordeel, een spiegel laat zonder woorden, zonder verwijt, de werkelijkheid zien van het moment dat we erin kijken. Niet eenvoudig hoor, daar weet ik alles van. De wereld spiegelt op haar beurt, hoe wij als mensheid hier functioneren, en laten we er geen doekjes omwinden dat we dus nog verre van volmaakt zijn, gezien alle strijd en ellende om ons heen.

Zoals reeds beschreven zijn we door vele levens met elkaar verbonden en natuurlijk herkennen we verwante zielen die een gelijksoortige ontwikkeling gaan. Het is heel bijzonder om een ziel te herkennen waar je levenslang mee opgetrokken bent en als het wederzijds is…. een feest van herkenning. Wat niet wil zeggen dat het de bedoeling is om ook in dit leven weer samen op te trekken. Omdat  de herkenning niet bedoeld is om te kluisteren, maar om te bevrijden, want alles wat we behouden of kluisteren willen zullen we vroeg of laat weer verliezen. Juist die relaties kunnen het  zwaar krijgen omdat het zomaar iets ouds kan zijn wat ze willen voortzetten en als gevolg daarvan de ontwikkeling stagneert. Het kan ook zijn dat zo’n relatie of huwelijk de bedoeling heeft om elkaar nu werkelijk te bevrijden, te bevrijden van elkaars verwachtingen. Na de daarbij behorende strijd kan er voldoende bewustzijn ontwikkeld zijn om in vriendschap elkaar te stimuleren de individuele ontwikkeling aan te gaan.

In deel 1 beschreef ik de mensen die letterlijk en figuurlijk als tweelingen naar de aarde komen? Het zijn ‘tweelingzielen’ die levenslang samen opgetrokken zijn en hun ziel als het ware verloren zijn in de ander. Ze willen nog maar een ding en dat is tegelijkertijd incarneren en het liefst als eeneiige tweeling. Voor hen nu de opdracht om er achter te komen wie ze zelf zijn en zich te bevrijden van de ander. Hoe zou je in dit kader de Siamese tweeling geestelijk kunnen verklaren, die letterlijk en figuurlijk aan elkaar vastgeklonken zijn?images
Er zijn ook niet weinig echtparen die zo met elkaar verklonken zijn, dat als de een sterft de ander er binnen een paar maanden achter aangaat.

We zijn zo bang, zo verschrikkelijk bang om los te laten en te leren luisteren naar de wijsheid die in onszelf verborgen ligt. Ikzelf ben de grootste zoeker geweest en kende geen rust, vanaf mijn vroegste jeugd voelde ik mij hier niet thuis en tot op het bot verlaten. Na een leven lang zoeken en dwalen zag ik de weg eens beeldend voor mij:
Ik stond voor een prachtig huis dat mij toebehoorde er lagen overal schatten voor het grijpen en het was er licht en vredig, de klok stond op vier uur. De deur stond uitnodigend open. Ik keerde mijn rug er naartoe en vertrok op mijn grote zoektocht naar geluk en vrede en wat al niet meer. Na een leven van omzwervingen, veel pijn en ellende kwam ik grijs geworden uiteindelijk weer aan bij hetzelfde huis. Het was nog precies hetzelfde en de klok stond nog steeds op vier uur en de deur stond nog steeds uitnodigend open. Oud geworden strompelde ik naar binnen en wat bleek: alles waar ik een leven lang naar gezocht had was daar aanwezig!
Wat zonde van al die verloren tijd en al die door mijzelf veroorzaakte ellende, dacht ik toen, maar blijkbaar moest ik die weg zo gaan; dat was mijn eigen unieke weg om tot inzicht te komen.

Het spijt mij dat ik je ook nog het sprookje van de tweelingziel moet ontnemen, maar als we de geestelijke ontwikkeling serieus nemen zullen we steeds weer geconfronteerd worden met het proces van het loslaten van verwachtingen en hoop dat we het in de buitenwereld zullen vinden.
Er is slechts één plicht, verwerf inzicht en dit doen we door onszelf te leren kennen. Mens ken u zelf, stond al op de tempel van Apollo in Delphi. Als we onszelf kennen…. kennen we iedereen, en dat is het eind van alle onbegrip en alle strijd. Laten we daarom allemaal onze eigen weg gaan en de ons gegeven ervaringen doorleven tot op de bodem zodat het bewustzijn kan groeien door inzicht, dat ons vroeg of laat weer terug zal brengen naar daar waar we de reis eens begonnen zijn.

Een probleem is dat we de sterke neiging hebben om na te bootsen, de weg van de ander als dwingend voorbeeld, en te leven in vaststaande beelden over van alles en nog wat. We volgen guru’s, de ideeën van godsdiensten of wijsbegeerte, zelfs van God en Liefde hebben we een vaststaand idee. Er zijn wel voorbeelden nodig om ons aan op te trekken, maar het zijn en blijven voor-beelden en geen innerlijke beelden. We kijken niet meer echt omdat we alles al gezien en in een vaststaand beeld omgezet hebben en als we naar onze partner kijken of naar een vogel of boom zien we slecht het beeld dat we er vroeger van gevormd hebben. Ook naar onszelf kijken we op dezelfde manier.

De oefening kan zijn om te proberen alles als nieuw te zien, het beeld over onszelf en de ander los te laten, zonder oordeel. Wordt als de kinderen die vol verbazing de wereld inkijken, nog zonder oordeel, omdat ze alles voor het eerst zien. Als een kind zo vrij en vol verbazing om ons heen kijken, kwetsbaar, zonder denken en leeg, zodat de geest achter de verschijnselen zich aan ons kan openbaren. Dan kan er een wonder gebeuren… dat het beeld wat we hebben over wat liefde zou moeten zijn, opeens oplost en er iets gaat stromen dat onvergelijkbaar is met het reeds gekende en een alles bevrijdende liefde tot stand brengt die niets of niemand uitsluit, van niets of niemand afhankelijk is.

Namaste kindNAMASTÉ
Ik eer de plek in jou waar het hele universum samenkomt.
Ik eer de plek in jou waar liefde, waarheid, licht en vrede heerst.
Wanneer jij in die plek bent in jou en ik in die plek in mij, dan zijn we één.

 


Vervolg op:                       

  Tweelingzielen Deel 2

  Tweelingzielen Deel 1

TWEE NIEUWE FACEBOOK GROEPEN
VOOR UITWISSELING EN WEDERZIJDSE ONDERSTEUNING OP HET LEVENSPAD
DOE JE MEE?  GEEF JE OP ALS LID

************SPIRITUELE VRIENDEN-DE VERWANTEN.  

************KUNDALINI ERVARING EN ONDERSTEUNING

SPIEGELS

Overal staar ik mijzelf aan
Kom mijzelf overal tegen
Overal spiegels waar ik ook kijk
Geen ontkomen aan

Waar ik ook ga …..spiegels
Overal grote indringende spiegels
Kan mijzelf niet ontlopen
Ze verschuilen zich in een kind
In stokoude man of vrouw

In wanhoop en droefenis
In tranen van ontroering
In pijn en smart, maar ook
In vreugde en vervoering
Geen ontkomen aan

Zelfs de spiegelgladde zee
Laat mij-zelf zien… duizend maal
Zie mijzelf in wolkenlucht
In schreeuwende meeuwen
Hun zwevende vlucht

Een vis duikt op
Waar zonnestralen weerkaatsen
In een explosie van licht
Spiegelen glanzende vissenogen
Een mens vol in’t zicht

 

(Visited 1.810 time, 1 visit today)

Geef een reactie

log in met wachtwoord

Of schrijf een bericht als gast

Uw email adres zal niet worden gepubliceerd.

Wilt u een afbeelding uploaden? Dat kan door middel van de Browse knop aan de bovenzijde, de afbeelding wordt automatisch in bovenstaand bericht geplaatst.

Wilt u een youtube video uploaden? Dat kan door de link van de video in bovenstaand bericht te plakken

Vul onderstaande som in voor menselijke herkenning *

Houd mij op de hoogte van nieuwe reacties. Of abonneer jezelf op alle reacties.

Voeg eventueel een afbeelding toe

(77 Reacties)

  1. Jan, dit is een derde artikel over hetzelfde thema. Waarschijnlijk hebben de lezers alles al zo’n beetje gezegd. Je ziet dat aan het einde van de reacties dat er afgedwaald...
    Lees meer

    Jan, dit is een derde artikel over hetzelfde thema. Waarschijnlijk hebben de lezers alles al zo’n beetje gezegd. Je ziet dat aan het einde van de reacties dat er afgedwaald wordt van het thema. Daar heb ik, me nu ook aan schuldig gemaakt.

    • Klopt 🙂 alleen niet een 4e artikel alsvervolg, dacht ik…

      • Jan is in het geheel niet verantwoordelijk voor wat ik uit mijzelf doe. En ik bepaal ook niks over een mogelijk vervolg, dat is jouw interpretatie. Ik spreek alleen mijn gedachte uit en als dat aanleiding geeft bij jou om dat oneerlijk en onvrij te noemen, dan is dat jouw persoonlijke standpunt. Van mij mag je!

  2. Zijn zonder oordeel. Dat experiment kan ons helpen om innerlijk de schijnbare tweedeling te zien voor wat die is.

  3. Dit las ik vandaag op andere site en vond ik toepasselijk bij onderstaande discussie Onze waarde voor de wereld moeten wij geheel zoeken in de handelingen die wij uit liefde...
    Lees meer

    Dit las ik vandaag op andere site en vond ik toepasselijk bij onderstaande discussie

    Onze waarde voor de wereld moeten wij geheel zoeken in de handelingen die wij uit liefde verrichten en niet die in welke ons tot volmaaktheid moeten voeren. Wat dat betreft moeten we onszelf niet voor de gek houden.

    • Ja, dat is mooi geschreven, Paul.

      Wat voor mij belangrijk is, is dat ik in een sfeer van liefde handel. Veel mensen handelen niet in een sfeer van liefde, zijn dat in de loop van hun leven kwijtgeraakt of hebben het nooit (bewust) gekend. Bewustwording kan dan helpen om (weer) in een sfeer van liefde te gaan handelen. Dat komt mijns inziens je omgeving en het geheel ten goede.

      Groet, Jarien.

  4. Wanneer ik weer wil worden als een kind in de context van dit artikel, dan is dit voor mij niet een ontwikkelingsweg naar iets beters of hogers, maar een terugkeer...
    Lees meer

    Wanneer ik weer wil worden als een kind in de context van dit artikel, dan is dit voor mij niet een ontwikkelingsweg naar iets beters of hogers, maar een terugkeer naar iets wat er in wezen al is, iets inherents in/aan mijn zijn, een essentie. Dit is in mijn ogen juist bescheidenheid (mijn plaats kennen). Zo ook met liefde en vrijheid. Die hoef en kan ik zelf niet maken, die IS. Die is gegeven. Dat is de genade in het universum. Ook dat zie ik als bescheidenheid (mijn plaats kennen).

    Ik hoef het alleen maar toe te laten, te laten zijn.

    • Bijlage:

      De eenheid van zijn wordt pas gezien en ervaren als de dualiteit is doorzien en ervaren.
      Je kunt het over hetzelfde hebben en toch misverstaan.
      Ontwikkeling of teruggaan is hoe je het ook wendt of keert een proces van bewustwording.

      • Kómen waar je van nature al bént.
        Wórden wat je van nature al bént.
        Het schijnt te gebeuren.
        😉

        When Buddha attained to the ultimate, he was asked: “What have you attained? ¨ And he laughed and said: “Nothing -- because whatsoever I have attained was already there inside me. It is not something new that I have achieved. It has always been there from eternity, it is my very nature. But I was not mindful about it, I was not aware of it. The treasure was always there, but I had forgotten about it.
        You have forgotten, that’s all -- that’s your ignorance. Between a buddha and you there is no distinction as far as your nature is concerned, but only one distinction, that you don’t remember who you are, and he remembers.”
        (uit Tantra -- the supreme understanding, Osho)

    • PS Het wezenlijke “kind” (in mij) kan en hoef ik niet te onwikkelen. Evenzo liefde en vrijheid. Het IS. Onbezoedeld.

      Life exists in wholeness arising spontaneously. (Steven Harrison)

  5. Als je al een tweelingziel hebt, dan is het het leven zelf. Ik laat me omarmen door het leven precies zoals het is. Ik omarm het leven precies zoals het...
    Lees meer

    Als je al een tweelingziel hebt, dan is het het leven zelf.
    Ik laat me omarmen door het leven precies zoals het is.
    Ik omarm het leven precies zoals het is.
    In wederkerigheid.
    Universele liefde. Ieder moment. Zonder ontbreken.

  6. Vervreemd van ons ware zijn, zoeken we vervulling buiten ons, bijvoorbeeld in een relatie, of in broederschap, of in wereldverbetering. Maar daar zullen we het niet vinden. Alleen door herstel...
    Lees meer

    Vervreemd van ons ware zijn, zoeken we vervulling buiten ons, bijvoorbeeld in een relatie, of in broederschap, of in wereldverbetering. Maar daar zullen we het niet vinden. Alleen door herstel van het contact met ons ware zijn, vinden we de schat van ons leven. En die zal ons vergezellen, de rest van ons leven.

  7. Ik heb er hier misschien al eerder over geschreven. Maar er is een thema in de antroposofie wat hier zeer verwant mee is m.i. Dat is namelijk het samen groeien...
    Lees meer

    Ik heb er hier misschien al eerder over geschreven. Maar er is een thema in de antroposofie wat hier zeer verwant mee is m.i. Dat is namelijk het samen groeien ?vloeien van meerdere individuen tot een (1 eenheid). Het zou te ver voeren om er hier uitgebreid op in te gaan, maar voor degenen die daar echt in geïnteresseerd zijn wilde ik het toch noemen. Zelfstudie kan dan een middel zijn om daar in verder te komen.
    Er wordt namelijk verteld over het samengaan van 2 Jezuskinderen tot een eenheid. Dit gebeurde rond het 12e jaar. De ouders van het eene kind, die hun zoon kwijt waren, vonden hem terug in de tempel tussen de schriftgeleerden in. Ze waren uiterst verrast hoe hun zoon compleet veranderd was en opeens vol wijsheid was. Dit had te maken met een andere Jezus waarmee zijn bewustzijn samen gegaan was. In de bijbel worden er 2 stambomen genoemd. Die van een Jezus met de herders (Lukas) en een andere over die met de koningen.)Mattheus) De geslachtsregisters die genoemd zijn wijken ook geheel van elkaar af.
    Later wordt door Steiner verteld vanuit de akasha kroniek, het 5e evangelie, dat omstreeks de tijd van de doop in de Jordaan, Maria de moeder ook een soort samensmelting beleefd met de andere Maria die al eerder overleden was. Ook wordt er verteld dat Lazarus bij zijn opwekking een samengaan met Johannes de Doper beleefd, die ook al gestorven was. Lazarus wordt dan tot Johannes de evangelist en de apocalypse schrijver, waarvan Christus zei dat dat de discipel was die hij liefhad. Dit klinkt natuurlijk geheel fantastisch voor mensen die de antroposofie niet kennen. Toch heeft ook Hans stolp er aandacht aan besteed in een recent boek. Dit alles heeft natuurlijk te maken met het scheppen van de mogelijkheid om de God in de mens te laten incarneren, Christus in Jezus van Nazareth. Mensen die bij deze godgeboorte aanwezig waren, waren natuurlijk voorlopers van de mensheid. Maar ik denk dat het in de toekomst iets kan zijn wat meerdere mensen kunnen gaan ervaren, dit samengaan van zielen. In de hogere werelden bijv. is dit ook gaande, van 7 Elohim die bij de Genesis van de mens betrokken waren wordt bijv. gezegd dat ze in hun zeveheid ook weer een eenheid zijn. En hebben we het over de hoogste triniteit, dan is dat ook een eenheid. Onze cellen in ons organisme vormen met elkaar ook een eenheid. Tot zover dit korte resumé.

    • Een voorbeeld van Krishnamurti en zijn broer Nyata !Nadat deze overleden was, sprak Krishnamurti dat hij nu altijd met zijn geliefde broer samen was. Hij had toen kwaliteiten die hij voorheen nog niet bezat.
      Ik geloof in de diepe verbondenheid en liefde die steeds ook weer de weg naar elkaar terug vinden.
      Tweelingzielen? Ik ervaar meer het samengaan van kwaliteiten die elkaar aanvullen in hun tegenstellingen en vrij laten .

      • De relatie met Krishnamurti en zijn broer had ik ook in gedachten Leonie. De broer had al eerder door dat Krishnamurti door Leadbeater en Co werd gemanipuleerd. Immers Leadbeater had met zijn helderziendheid gezien dat Krishnamurti een wonderschone aura had. Alleen wilde hij dat voor zijn eigen doelstellingen misbruiken. Toen Krishnamurti zich later los maakte van de ster van het oosten, zal zijn broer hem zeker geestelijk bijgestaan hebben. Elders op deze site heeft Jan deze opheffingstoespraak van Krishnamurti geplaatst. Hoe het daarna met K. ging is er toch ook wel een voorbeeld dat het goede onschuldige gemanipuleerd kan worden, maar dat er ook andere helpende krachten zijn. Het lijkt een beetje op het Kaspar Hauser verhaal.

        • “Taal is een uitdrukkingsmiddel. etc.”
          “Maar wat achter de woorden ligt daar gaat het in wezen om.”

          Ja, Kees, zo zie ik dat ook.

        • De terugkeer is voor mij het opheffen van (schijnbare) dwaling, van (schijnbare) vervreemding, van (schijnbare) gescheidenheid. Het schijnbare zit hem in wat onze vervormende self-mind ons doet geloven. Dat doorzien en laten oplossen. Dat is voor mij terugkeren naar onbezoedeldheid, naar eenheid, naar direct contact met wat werkelijk is (zonder intermediatie van de self-mind).

          In relationship, we discover that the divisions that thought creates dissolve into wholeness.
          (Steven Harrison)

        • Ik bedoel niet terugkeer naar wat eens was, maar naar wat is, universeel, actueel, ongeconstrueerd. Maar goed, dat is mijn experiment. Als het je niet aanspreekt, even goede broeders. 🙂

          • Taal is een uitdrukkingsmiddel. Maar taal is niet synoniem met datgene waar de taal een uitdrukking van wil zijn. Dus om elkaar beter te begrijpen moet weliswaar taal gebruikt worden op een medium als dit ,maar er kan altijd een indruk ontstaan van niet aanstaan of niet begrijpen, maar dat is dan ook weer een interpretatie van iemands taalgebruik. Maar wat achter de woorden ligt daar gaat het in wezen om.

        • Dan is de vraag Kees …. in hoeverre zijn we vrij?
          Manipuleren is in de wereld een allerlaagste verschijnsel en dus zal dat in de geestelijke wereld niet anders zijn. Slaap je in onschuld dan zul je het kwaad leren kennen om bewust te worden.
          De onvrijheid in relaties is heel groot en staat nog ver af van de liefde waar hier sprake van is. Liefde die zover gaat dat men in alle opzichten de ander wil laten zijn . Laten we in godsnaam achterwege laten ook maar te denken dat we Universele liefde hebben . Liefde noopt tot bescheidenheid 🙂

          • In teruggaan naar het paradijs zie ik geen oplossing. wel in het bereiken van een soort paradijselijke staat op een hoger nivo. Terugkomen op een zelfde punt van de cirkel, maar dan hoger in de spiraal. Immers de ontwikkeling uit het paradijs heeft ons iets wezenlijks laten verliezen, maar ons tevens ook iets wezenlijks laten ontwikkelen wat er in het paradijs nog niet was. Dus als er al sprake is van een terug willen naar`wat eens was, dan wel met medeneming van wat er sindsdien ontwikkeld is. Het geheel van oud en nieuw wordt dan nog veel meer wezenlijk.

          • Nee Kees, dat past niet bij jou 🙂 het was in het algemeen bedoeld. Je hebt helemaal gelijk wat betreft de ontwikkeling tot vrijheid, dank voor je verhelderende en mooie antwoorden op dit artikel!

          • Leonie je zult bij mij niet gelezen kunnen hebben,dat we die universele liefde nu reeds hebben. Ik ben iemand die immers geloofd in een ontwikkelingsweg daar naar toe. Het standpunt dat het er allemaal al is en we het allen maar hoeven te aanvaarden beschouw ik als een niet realistisch wensdenken. Idem het vrij worden, dat is ook een ontwikkelingsproces. (in ruimte en tijd). Krishnamurti schrijft dat zijn diepste wens is dat de mens vrij wordt in zijn opheffingstoespraak. Dat we nu al zouden hebben waar we naar moeten streven,dat noem ik nu spirituele onbescheidenheid.

          • Correctie: alledaags….IPad zet de letter anders neer:)

    • Jan
      Jan

      7 november 2015 om 23:06

      Bedankt Kees een mooie aanvulling. Ik heb het ook geplaatst in uitgelichte reacties om het te behouden.
      Groet!

  8. Mooi artikel. Bedankt, Jan. Op naar het eenheidsbewustzijn.

  9. Interessant artikel en ook wel confronterend wat mij aangaat…….. (Dan kan er een wonder gebeuren… dat het beeld wat we hebben over wat liefde zou moeten zijn, opeens oplost en...
    Lees meer

    Interessant artikel en ook wel confronterend wat mij aangaat……..
    (Dan kan er een wonder gebeuren… dat het beeld wat we hebben over wat liefde zou moeten zijn, opeens oplost en er iets gaat stromen dat onvergelijkbaar is met het reeds gekende en een alles bevrijdende liefde tot stand brengt die niets of niemand uitsluit, van niets of niemand afhankelijk is.)
    Zou je hier ook kunnen spreken over Christusbewustzijn?

    • Jan
      Jan

      6 november 2015 om 20:34

      Beste Niels,
      In deel 2 schenk ik daar veel aandacht aan: Relatie, CHRISTUSBEWUSTZIJN en Kosmisch huwelijk: http://nieuwebroederschap.nl/relatie-christusbewustzijn-en-kosmisch-huwelijk/
      Christusbewustzijn is in feite de onbeschreven wet van het hart. Hoe sterker onze verbinding met het hart is, de Goddelijke vonk in onszelf, hoe duidelijker de innerlijke stem van het geweten in de geest gaat klinken. Het hier bedoelde Christusbewustzijn staat dus los van enige vorm van georganiseerde religie en is er altijd al geweest, zelfs ver voordat het Christuslicht in een mens incarneerde.
      Aan het eind van de ontwikkeling staat de IK Ben……

  10. Haarscherpe analyse over een bijzonder onderwerp!
    Nog een dichter ook….heel mooi en leerzaam.
    Bedankt

Geef een reactie

log in met wachtwoord

Of schrijf een bericht als gast

Uw email adres zal niet worden gepubliceerd.

Wilt u een afbeelding uploaden? Dat kan door middel van de Browse knop aan de bovenzijde, de afbeelding wordt automatisch in bovenstaand bericht geplaatst.

Wilt u een youtube video uploaden? Dat kan door de link van de video in bovenstaand bericht te plakken

Vul onderstaande som in voor menselijke herkenning *

Houd mij op de hoogte van nieuwe reacties. Of abonneer jezelf op alle reacties.

Voeg eventueel een afbeelding toe

Translate »