Het streven naar perfectie zal uiteindelijk geestdodend blijken te zijn. Mensen die bewust een spirituele ontwikkeling gaan hebben de neiging om zich te conformeren aan de leer van bepaalde religies, leraren en wat ze allemaal tot zich nemen uit de vele boeken. Je wil zo graag iets zijn dat je er naar gaat leven in woorden, gedragingen en zelf in het onderwijzen van anderen. Daar ontstaat een grote en ook gevaarlijke kloof tussen de opgenomen kennis van buiten en de echte innerlijke ontwikkeling die daar niet aan kan voldoen.
Werkelijke innerlijke vooruitgang ontstaat door eigen ervaring en het inzicht dat daaruit ontstaan is: dat is blijvend en verrijkt de ziel. Een symbiose tussen leerlingschap en meesterschap. Boekenwijsheid is niets meer en minder dan een richtingaanwijzer om het in jezelf te vinden.

Er is geen grotere zielenpijn dan alsmaar niet te kunnen voldoen aan de eigen verwachting; het geprojecteerde ideaalbeeld dat je van jezelf hebt geschapen.
Het is de strijd tegen de ingebakken menselijke tekortkomingen, een strijd die enorm frusterend werkt en waarin je vroeg of laat het onderspit zult delven. . Door al die goede voornemens en het alsmaar weer mislukken daarvan, raakt je gefrustreerd en een moedeloze zelfhaat groeit. Dit heeft een verlammende uitwerking op het zelfvertrouwen, het vertrouwen in het Zelf.  Met als gevolg een schrijnende eenzaamheid.

Dat erbij willen horen en aanpassen aan het gangbare beeld is in totale tegenspraak met de individualistische ontwikkeling van de mens en zet je terug in het oude groepsbewustzijn. Daar wil je bij de groep horen en ben je bereid om je er volledig bij aan te passen en ondergeschikt te maken.
Dat gebeurt min of meer ook in esoterische groeperingen waar mensen herkenbaar zijn aan dezelfde soort kledij en hetzelfde jargon spreken. In die milieus wil men zich conformeren aan de leerstellingen en dat ook uitstralen.

Wat veel beter werkt is als mensen zichzelf durven te zijn en bovenal om hun eigen tekortkomingen kunnen lachen, dat maakt ons mensen tot Mens. Dan ontstaat er op het menselijk vlak gelijkheid en bemoediging om het vol te houden op het pad, omdat we allemaal mensen zijn met bijzondere tekortkomingen, daarom ben je immers hier. Door betweterigheid en napraten ga je leven vanuit een oordeel en dat heeft nog nooit iets goeds teweeggebracht.
Je bent voortdurend bezig elkaar een rad voor de ogen te draaien, iets te spiegelen naar de buitenwereld wat  je in werkelijkheid niet bent, zowel uiterlijk als innerlijk, en daarbij stoot het mensen af en sluit het mensen buiten. 

We houden ook het meest van iemand die spontaan, druk, of juist stil is, maar in ieder geval zichzelf. Die zichzelf zonder terughouding durft te laten zien, die nog een soort argeloosheid en onbevangenheid heeft behouden. Dat is echt een mens om van te houden! 

In onze maakbare maatschappij is het streven gericht op perfectie en daar hoort oud worden niet bij en daarom zijn cosmetische operaties een normaal verschijnsel geworden en lopen oudere mensen rond met die strakgetrokken gezichten en onwezenlijke lichamen. Het zijn karikaturen van zichzelf geworden. Hoe mooi kan een doorleefd gezicht stralen waar alle levenservaring in is opgetekend.
Ook wordt er alles aan gedaan om te voorkomen dat er nog mensen met het syndroom van Down geboren worden, die ons zoveel te leren hebben. Kinderen met een verstandelijke beperking worden op gangbare scholen ondergebracht, omdat ze normaal moeten meedraaien. Wat kunnen we veel leren van die mensen : liefde, spontaniteit, eerlijkheid en… wat zijn ze ongelooflijk ontroerend. Normaal zijn en het liefst helemaal vanuit je hoofd leven is de norm.
De zorg wordt ontmanteld omdat mensen gewoon thuis kunnen blijven, en thuiszorg is iets voor de familie of buren. Armoede is verstopt in de buitenwijken van de grote steden waar de sloppenwijken ontstaan, met alle kwalijke gevolgen door uitsluiting van dien.
Beschaving lees je af aan de manier waarop men met de meest kwetsbaren omgaat.

We kunnen hier op de aarde verderkomen omdat we elkaar spiegelen, maar dat mist totaal zijn uitwerking als we iets spiegelen wat we niet zijn. Dat is niet alleen schadelijk voor jezelf maar ook voor het geheel van samenlevende mensen. Daarom is het van belang om jezelf te durven zijn met alle tekortkomingen die daarbij horen. Er is overigens niets zo saai en geestdodend als perfectie. Humor is onverbrekelijk verbonden aan geestelijke ontwikkeling, het kunnen lachen om je eigen mankementen brengt je verder en niet als je jezelf zo enorm serieus blijft nemen.
Ik heb mijzelf altijd met verwondering gadegeslagen en ook veelvuldig hard moeten lachen om al die vreemde capriolen die ik uithaalde. Blind liep ik in iedere kuil die voor mij gegraven was en bleef onvoorwaardelijk geloven in de maakbare maatschappij en in de goedheid van de mens en de aanstaande broederschap.

Je kunt alleen maar lachen om jezelf als er een waarnemer is en iets dat waargenomen wordt.
Diegene die waarneemt is het hogere ik, en de waargenomene is het kleine ik of het ego. Dat hogere ik lacht wel maar met een grote mildheid en liefde voor het onvolmaakte deel, zoals je glimlacht om een onschuldig kind.

Een eerste vereiste op de weg van geestelijke ontwikkeling is acceptatie, accepteren wie je bent. Dan kan je ook veel beter omgaan met de imperfectie van de omgeving en van jezelf en een oordeel achterwege laten.
Het daaropvolgende is: je niet te veel identificeren met alle tekortkomingen, wel ze accepteren als het onvolmaakte deel van jezelf. De grootste opgave is om een waarnemer te zijn en te blijven, die oordeelloos kijkt naar zichzelf en anderen.
Probeer te leven uit het Ware-Zelf en kijk met mededogen naar de eigen worsteling en de wereld om je heen. Als het goed is hoort daar geen arrogantie thuis, dan ben je niet in het Ware-Zelf, maar in het ego.

De gelukkigste mens is hij of zij die zich ontfermt over de ander, die in staat is tot mededogen en het lijden van de ander wil verlichten, op wat voor niveau dan ook. Mensen die teveel op zichzelf gericht zijn, gevangen in het kleine ik, zijn in wezen ongelukkige mensen die wanhopig blijven zoeken naar iets van buiten, waarin die schrijnende eenzaamheid zich kan oplossen.

Een hulp kan zijn om voortdurend een mantra in jezelf te doen opklinken om niet te vergeten wie je echt bent: Ik Ben……….!
Je kunt de mantra versterken door er een woord achter te plaatsen waar je op dat moment aan wil werken, bijvoorbeeld: IK Ben Liefde, IK Ben Kracht, IK Ben Licht, IK Ben Vrede, IK Ben Oordeelloos, etc.
Meditatie is iets waar veel over gepraat wordt maar weinig gedaan, omdat het voor velen een frustrerende bezigheid is, omdat we zo ontzettend resultaat gericht zijn. We verwachten wonderen, bijzondere vergezichten of zalige vrede.
Het werkt echter door alle onrust heen, gewoon blijven zitten en waarnemen en alle onrust laten gaan. Concentratie en kijken zonder oordeel verbrandt veel achtergebleven vuil op alle niveaus. Ik zag eens in de meditatie, toen ik de zinloosheid ervan overdacht, drie vuilnisbakken waarin een vuur brandde om het vuil te verteren. Dus op drie niveaus vond er een opruiming plaats.

In de imperfectie ligt alle schoonheid verborgen, in of achter de uiterlijke vorm woont de geest. Dus achter alles, achter iedereen, hoe imperfect de uiterlijke gedaante ook overkomt leeft de geest. Als we zonder oordeel, zonder oude vaststaande beelden naar elkaar en de verschijnselen kunnen kijken kan de geest zich openbaren.
Daarmee worden we tegelijkertijd ook bevrijders van de geest die in de materie gevangen is. Zodoende kunnen we elkaars verlossers worden. Verloskundigen die helpen bij de geboorte van het kind; het bewuste kind.

Imaginatief beeld: Ik liep rond in een tuin die vol lag met rijpe vruchten die van de boom waren afgevallen en ieder mocht ze naar behoefte meenemen. Achter het raam zag ik een vrouw die bevallen was van een kind. Ik ging naar binnen om haar te feliciteren met de geboorte.
Het bleek echter een vrouw op leeftijd te zijn en ik zag het kind door haar ogen stralen.

Deel dit artikelTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someoneShare on FacebookShare on LinkedIn