Nieuwe Broeder-Zusterschap De Verwanten

Deze Site… Nieuwe Broeder-Zusterschap.-De Verwanten..wil een podium geven aan het idee over nieuwe broeder-zusterschap en verwantschap in haar diverse verschijningsvormen in deze tijd. Over in relatie zijn met onszelf, de ander, en alles wat ons omgeeft, waar we mee in verbinding staan en afhankelijk van zijn, omdat we er onverbrekelijk deel van uitmaken.

klik om in te loggen

Welkom op nieuwebroederschap.nl! Door gebruik te maken van social login kunt u inloggen of registreren, dit gaat geheel automatish. Als u ingelogd bent kunt u bijvoorbeeld gemakkelijker reageren op de artikelen, het prikbord en de columns.

U kunt ook registreren met email, dan kunt u inloggen met een wachtwoord

(klik) om in te loggen wachtwoord
Wachtwoord vergeten?

OVER DE WIL / EN ENERGIE


Eigenlijk is het een bezigheid die ik het liefst bijna in het verborgene doe. Ik ben ook geneigd om tegen de mensen te zeggen het niet door te vertellen, alleen aan iemand die het hard nodig heeft. Ik wil mijzelf beschermen tegen een te grote aanloop, door ervaring wijzer geworden.
Ook wil ik graag de mensen doorverwijzen naar de natuurlijke genezers: de zee, de duinen en het bos.
Zo regelmatig help ik iemand om de energie weer in balans te brengen. Zoveel mensen zijn uitgeput, min of meer depressief door ziekte, pijn, emoties en vooral door het lot dat hen ‘zomaar uit het niets’ is overkomen.

Vanuit de helper is het van belang dat er veel begrip is voor het lijden van de ander. Want ga er maar aanstaan, opeens hoor je bij de zieken, bij de patiënten, bij de hulpbehoevenden, en hoe behoud je dan nog je waardigheid? 

Uit eigen ondervinding weet ik dat dit een proces van grote eenzaamheid is en dat de behoefte aan liefdevolle omhulling en begrip groot is. Dan kan er een scheiding plaatsvinden in de  familie en vriendenkring, een enkeling blijft hopelijk over die in staat is liefdevol te luisteren en  een arm om iemand heen te slaan. Die niet de behoefte heeft ook maar een oordeel te vellen, die er alleen maar is…. en blijft…., dat is dan de ware genezer. En zien we bovendien niet in ieder individueel lijden, het lijden van de gehele mensheid, waar we onlosmakelijk mee verbonden zijn, deel van uitmaken.
Ook is er in deze tijd, van een steeds meer verdichtend materialisme,  een tegengestelde beweging merkbaar van juist mensen die zich tegen de stroom in met geestelijke ontwikkeling en groeiend zelfbewustzijn bezig houden.
Zo,n proces vraagt naast zelf-vertrouwen, geloof en hoop in het goede, doorzettingsvermogen, ook heel veel energie omdat de tegenkrachten sterk zijn en alsmaar sterker worden. Medisch niet verklaarbare pijnen en ongemakken kunnen te maken hebben met die groeiende ontwikkeling en daarmee verband houdende lichamelijke en geestelijke reiniging. Ook overgevoeligheid en een gebrek aan afweer alsof alles ongefilterd binnenkomt, veranderend voedingspatroon, slapeloosheid, etc. kunnen hiervan een gevolg zijn. 

Mensen komen voor steun en hopen dat ik hen er weer bovenop zal kunnen helpen, of minimaal begrijp wat hen overkomt. In eerste instantie zal ik mensen erop wijzen dat zij zelf verantwoordelijk zijn voor hun eigen gezondheid en voor het lot dat hen overkomt. Als het nodig is probeer ik uit te leggen dat zij zelf aan de basis gestaan hebben en staan van wat hen nu overkomt. Dat het er vooral omgaat hoe je er nu mee om kunt gaan: aanvaardend en zonder al te veel verzet. Verzet kost ongelooflijk veel energie, die nu juist nodig is voor het genezingsproces en voor het versterken van het bewustzijn. 
Als mensen de hulp elders gaan zoeken is daar meestal al een lijdensweg aan vooraf gegaan. Vaak is dan alles op regulier gebied al uitgeprobeerd en is het een soort laatste poging en hoop om weer op weg geholpen te worden. Dat men eerst een arts geraadpleegd heeft is vanzelfsprekend omdat ik geen arts ben, ook niet de pretentie heb om mij op dat gebied te begeven. Ik ben niet meer dan een ervaringsdeskundige, een reisgenoot op het gebied van mens-wording.
Er hangt een waas van geheimzinnigheid en onbewust oordeel over deze vorm van hulpverlening.
Dat heeft te maken met het idee over oud bewustzijn en het misbruik door mensen die praktijkjes beginnen, nadat ze een cursus gevolgd hebben van een jaar en een certificaat hebben gekregen. Zo werkt het niet, ik betwijfel ook of het van buitenaf is aan te leren. Het heeft meer te maken met een groeiend zelf-bewustzijn, en een daaruit ontstane impuls tot helpen. Dat helpen zal iedereen op een eigen manier invullen al naar gelang lotsbeschikking en bewuste keus, in de manier waarop men dat in de wereld wil zetten. Dat kan overal zijn in ieder werkgebied!
Als voorbeeld, niet als vergelijking (!)voor het genezingswerk: Christus deed niet anders en steeds weer zei hij:genezing
“Het geloof heeft u genezen, niet ik maar de vader in mij.”
Dus de eigen kracht, het geloof in de bovenpersoonlijke energie, dat is wat geneest. Een ‘genezer’ kan gebruik maken van zijn eigen energie, zoals ook een moeder een kind kan aanraken. Dit noemt men magnetisch genezen. Hij of zij laat de energie als door een magneet aantrekken door de ontvanger. Een deel van de energie-vitaliteit wordt geschonken aan de ander. Mensen met een overmaat aan energie zijn natuurlijke genezers. Dat kunnen ook troostende of opwekkende liefdevolle woorden zijn, vervult van energie.
In dit kader ben ik geen magnetiseur en in feite ook geen genezer, omdat ik niet genees maar meer fungeer als een tussenpersoon, een bemiddelaar, een transformator.
Het is een kanaliseren van energie, van universele onpersoonlijke energie. Een laten stromen zonder tussenbeide te komen. Een bewustzijn van andere bewustzijnsniveaus. Het is de energie die alles en iedereen doorstroomt, waaruit alles ontstaat en uiteindelijk ook weer in opgenomen wordt.
In wezen kun je iemand anders niet genezen. Je kunt alleen jezelf genezen. Genezing komt voort uit je eigen (gezonde) cellen. Een herstellend vermogen, zoals de huid rond een wond geneest.
Wat we wel steeds weer voor elkaar kunnen doen is:
‘de stekker in het stopcontact steken’, elkaar weer aansluiten op de alles doorstromende energie.
Soms zijn we zo afgedreven dat we onszelf als het ware ontkoppeld hebben. In en door ons denken kan zo’n afgescheidenheid ontstaan, zo’n grote eenzaamheid en vervreemding, dat we de energie blokkeren.
Het is mooi om de ander te mogen helpen, maar het kan alleen heilzaam zijn als er een echte samenwerking is, geworteld in geloof en vertrouwen dat deze energie niemand uitsluit. 
Het is niet alleen maar halen, ik zeg weleens gekscherend: ‘Ik ben geen fietspomp!’ 
Soms gebeuren er zogenaamde wonderen, gaat het opeens weer stromen en komt het genezingsproces weer op gang. De meeste mensen bemerken echter ook een verandering in het bewustzijnsproces. Als het energielichaam wordt geheeld kan men weer dieper in de eigen ziel afdalen, en het proces van verdere groei in bewustzijn voortzetten. Het energie/etherlichaam kan dan losser komen van, of juist meer in balans gebracht worden met het fysieke, waardoor men verder kan komen op het geestelijke vlak. 
Het is geen ingrijpen in het bewustzijn van de ander, het is de ander weer terugbrengen tot bewustzijn!
Er zijn zoveel factoren werkzaam die ons weghalen bij het bewustzijnsproces, daar is een enorme wakkerheid voor nodig. Er is niets mis mee om toe te kunnen geven en/of te beseffen dat we elkaar daar soms of regelmatig bij nodig hebben. We lopen nu eenmaal niet alleen op het smalle pad dat ons leidt naar een steeds hogere vorm van bewustzijn. Het is een teken van ontwikkeling en wakkerheid om de mensen te herkennen die samen met je oplopen, en die bereidt zijn om soms even te wachten en je weer overeind te helpen.
Daarom ging ik ook groepjes organiseren van mensen die bij mij kwamen, vanuit het bewustzijn dat mensen vooral elkaar kunnen helpen door te vertellen, te verhalen over hun bijzondere belevenissen op het pad.
Te bemerken dat je het inderdaad niet alleen beloopt maar samen opgaat met reis en lotgenoten. Dat is een enorme steun en geeft hernieuwde energie om het vol te houden.
Al weer heel wat jaren geleden heb ik een periode fulltime mensen mogen helpen. Na een aantal bijzondere gebeurtenissen zoemde het rond en binnen korte tijd kwam ik om in het werk. Een periode daarvoor vroeg ik in de meditatie steeds weer: ‘Vader geef mij een taak, laat mij u helpen hier op aarde.’ Nou dat heb ik geweten, zo’n onbescheiden vraag kun je beter niet stellen!
Dag en nacht was ik bezig om de mensen die bij mij kwamen zo goed als mogelijk te helpen. Ik voelde ook veel geestelijke steun en daardoor kon ik het een periode volhouden. Maar ik wilde zo graag dat allen, niemand uitgezonderd, beter zouden worden en vond het best wel moeilijk om het ..niet mijn wil geschiede maar Uw wil..
levend te houden. Ook al zei ik het innerlijk vele malen, maar het is en blijft ontzettend moeilijk om die (eigen)wil te beteugelen. Uiteindelijk moest ik ermee stoppen omdat het echt teveel werd, het overspoelde mij en ik wist het niet meer in juiste banen te leiden. 
Toen ben ik een volkstuin begonnen en heb een jaar lang over en door de aarde gekropen. Vol verbazing alles gadegeslagen, hoe het zomaar ging groeien en bloeien.
Alsof alles in de tuin in harmonie was, met maar één wens: het volgen van zijn Wil. Daar beleefde ik grote geluksmomenten omdat ik er deel van mocht uitmaken.
De eenheid van alle leven te beleven in de pure schoonheid en eenvoud.
Maar ik heb in die drukke tijd daarvoor ook heel veel geleerd, bijzondere mensen ontmoet en van dichtbij mogen ervaren hoe de Goddelijke Wil werkzaam is. Die Wil werkt in het lot van de individuele mensen en in het lot van de wereld. Onze wilskracht is nodig om ons in het leven te handhaven, om vooruit te komen. Maar op een gegeven moment is het zaak om die wil op te dragen en over te geven aan een Wil die alles doorstraalt en alles verbindend is. Dan ben je een nederige, doch wijze uitvoerder geworden van de grote architect, en in alles komt zijn Wil dan tot uiting.

994975_321721647960879_2006139829_n-1

Voor nadere inlichtingen:
stichting.dehalm@outlook.com
















 
Deel dit artikelTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someoneShare on FacebookShare on LinkedIn

Geef een reactie

log in met wachtwoord

Of schrijf een bericht als gast

Uw email adres zal niet worden gepubliceerd.

Wilt u een afbeelding uploaden? Dat kan door middel van de Browse knop aan de bovenzijde, de afbeelding wordt automatisch in bovenstaand bericht geplaatst.

Wilt u een youtube video uploaden? Dat kan door de link van de video in bovenstaand bericht te plakken

Vul onderstaande som in voor menselijke herkenning *

Houd mij op de hoogte van nieuwe reacties. Of abonneer jezelf op alle reacties.

Voeg eventueel een afbeelding toe

(17 Reacties)

  1. en wat een mooie tuin foto heb je er op staan. de tuin en bloemen zijn voor mij een hele diepe spirituele ontdekking, bloemen zijn de belichaming van het hogere...
    Lees meer

    en wat een mooie tuin foto heb je er op staan. de tuin en bloemen zijn voor mij een hele diepe spirituele ontdekking, bloemen zijn de belichaming van het hogere voor mij door god gegeven. de plek waar men het eerst in contact komt vanuit het materiële wereld. voelt zo fijn en verfrissend aan

    • Ja dat is voor mij ook van levens belang! Zie de pagina de stiltetuin van de tuinman, voor verhaal en meer foto’s
      http://nieuwebroederschap.nl/de-stilte-tuin-van-de-tuinman-auteur/

      • ja weer heel herkenbaar, hoe je dat vertaald en verteld. het geeft rust, en maakt creatief. een levendige en creatief brein. een plek om te mediteren. vaak kun je aan de tuinen wel zien hoe het gaat met de geestelijke ontwikkeling van een persoon. als je een rondje door een gemiddelijke nederlandse wijk loopt zie je veel oppervlakkigheid en geestelijke dood, men is verstadst. en de binding met aarde en moeder natuur compleet kwijt. zo probeer ik via mijn tuin een diepere en sterkere spirituele relatie te krijgen met de aarde en moeder natuur. en het versterkt elkaar en spreekt tot elkaar. groetjes gido

        • Beste Gido…..gelukkig zijn jullie twee en niet 1 🙂 Door de aardse dualiteit kunnen we immers groeien en mens worden.

          Zo is dat Gido, het is werkelijk treurig, ook hier, hoe mensen hun tuintjes platwalsen en vol leggen met tegels. Geen heggen meer voor de vogels maar kale schuttingen van het tuincentrum. Ik geloof ook dat je aan de tuinen de mens kan leren kennen, zoals ook aan de boekenkast of de inrichting van het huis. Of is dat een te snel geveld oordeel? 🙂

          Hartelijke groet ook aan Joukje!

Geef een reactie

log in met wachtwoord

Of schrijf een bericht als gast

Uw email adres zal niet worden gepubliceerd.

Wilt u een afbeelding uploaden? Dat kan door middel van de Browse knop aan de bovenzijde, de afbeelding wordt automatisch in bovenstaand bericht geplaatst.

Wilt u een youtube video uploaden? Dat kan door de link van de video in bovenstaand bericht te plakken

Vul onderstaande som in voor menselijke herkenning *

Houd mij op de hoogte van nieuwe reacties. Of abonneer jezelf op alle reacties.

Voeg eventueel een afbeelding toe