Nieuwe Broeder-Zusterschap De Verwanten

Deze Site… Nieuwe Broeder-Zusterschap.-De Verwanten..wil een podium geven aan het idee over nieuwe broeder-zusterschap en verwantschap in haar diverse verschijningsvormen in deze tijd. Over in relatie zijn met onszelf, de ander, en alles wat ons omgeeft, waar we mee in verbinding staan en afhankelijk van zijn, omdat we er onverbrekelijk deel van uitmaken.

klik om in te loggen

Welkom op nieuwebroederschap.nl! Door gebruik te maken van social login kunt u inloggen of registreren, dit gaat geheel automatish. Als u ingelogd bent kunt u bijvoorbeeld gemakkelijker reageren op de artikelen, het prikbord en de columns.

U kunt ook registreren met email, dan kunt u inloggen met een wachtwoord

(klik) om in te loggen wachtwoord
Wachtwoord vergeten?

Liefde voor het onvolmaakte

de zeeIn een uitwisseling op de Facebook pagina van de Vrije school groep ging het over het mislukken van de sociale driegeleding binnen de vrijeschoolbeweging.* (driegeleding: een link onder het artikel)
Ik ben door mijn werk in vernieuwende initiatieven ook bezig geweest met de sociale driegeleding en na veel vallen en opstaan tot de conclusie gekomen dat de sociale driegeleding een religieuze levenshouding vereist, grenzend aan ingewijd zijn. Het vraagt zoveel aan sociaal vermogen, aan inleving in de ander, aan het vermogen om het welzijn van de ander als basis te nemen voor al het handelen. Het zijn enorme uitdagingen aan de geestkracht en het vertrouwen van de individuele mens. Niet alleen in het onderwijs maar ook in de biologisch dynamische landbouw wordt daarop een enorm appèl gedaan, waar de boeren welhaast alchemisten moeten zijn.
Alleen die bedrijven en scholen met een open en vragende houding naar de wereld, hebben een kans om verder te komen. Dit is echter nogal tegengesteld aan de tijdgeest, al komt daar wel verandering in en brengen jonge mensen hoop mee. Ik denk dat sociale driegeleding, vrijeschoolonderwijs en biologisch-dynamische landbouw niet iets zijn uit het verleden, dus achterhaald, maar bepalend voor de toekomst en dat we nu, al zoekend, dwars tegen alle tegenkrachten in, daar een weg in proberen te vinden.

Het probleem in antroposofische en andere esoterische kringen is het willen uitstralen van perfectie, willen beantwoorden aan de hoogstaande normen, te leven naar de letter van de wet. Daar heb ik diverse leerkrachten en vele anderen door zien afhaken, omdat ze niet konden voldoen aan het, zeker ook door henzelf, opgelegde beeld. Daarbij stoot het mensen af en sluit het mensen buiten. Wat veel beter werkt is als mensen zichzelf durven te zijn en bovenal om hun eigen tekortkomingen kunnen lachen, dat maakt ons mensen tot Mens. Dan ontstaat er op het menselijk vlak gelijkheid en bemoediging om het vol te houden op het pad, omdat we allemaal mensen zijn met bijzondere tekortkomingen, daarom zijn we immers hier. Door betweterigheid en napraten gaan we leven vanuit een oordeel en dat heeft nog nooit iets goeds teweeg gebracht.

old-lady-845225__180 oude vrouwIn onze maakbare maatschappij is het streven gericht op perfectie en daar hoort oud worden niet bij en daarom zijn cosmetische operaties een normaal verschijnsel geworden en lopen oudere mensen rond met die strakgetrokken gezichten en onwezenlijke lichamen. Het zijn karikaturen van zichzelf geworden. Hoe mooi kan een doorleefd gezicht stralen waar alle levenservaring  in is opgetekend.
Ook wordt er alles aan gedaan om te 11702_1377002787_image downvoorkomen dat er nog mensen met het syndroom van Down geboren worden, die ons zoveel te leren hebben. Kinderen met een verstandelijke beperking worden op gangbare scholen ondergebracht, omdat ze  normaal moeten meedraaien. De zorg wordt ontmanteld omdat mensen gewoon thuis kunnen blijven, en thuiszorg is iets voor de familie of buren. Armoede is verstopt in de buitenwijken van de grote steden waar nu ook echte sloppenwijken ontstaan, met alle kwalijke gevolgen door uitsluiting van dien.
Beschaving lees je af aan de manier waarop men met de meest kwetsbaren omgaat.

Wat we in feite aan het doen zijn is elkaar een rad voor de ogen draaien, we spiegelen iets naar de buitenwereld wat we niet zijn, zowel uiterlijk als innerlijk. We spiegelen graag perfectie en doen ons anders voor dan we zijn. Dit is in totale tegenspraak met de individualistische ontwikkeling van de mens en zet ons terug in het oude groepsbewustzijn. Daar wil je bij de groep horen en ben je bereid om je er volledig bij aan te passen en ondergeschikt te maken.
Dat gebeurt min of meer ook in esoterische groeperingen waar mensen herkenbaar zijn aan dezelfde soort kledij en kabouters_klein kaboutershetzelfde jargon spreken. In die milieus wil men zich conformeren aan de leerstellingen en dat ook uitstralen. We leren hier op aarde omdat we elkaar spiegelen, maar dat mist totaal zijn uitwerking als we iets spiegelen wat we niet zijn. Daarom is het van belang om jezelf te durven zijn met alle tekortkomingen die daar bij horen. Er is overigens niets zo saai en geestdodend als perfectie. Humor is onverbrekelijk verbonden aan geestelijke ontwikkeling, het kunnen lachen om je eigen mankementen brengt je verder en niet als je jezelf zo enorm serieus blijft nemen.

In onze uitwisseling schreef Marika Ortmans mij het nu volgende:

naamloos lelijk Hoe kunnen we deze imperfectie nu roemen Jan? Dat is toch eigenlijk niet goed? Ja, ja… mijn imperfecte gedachte over het imperfecte……. Het boeiende is eigenlijk dat in deze liefde voor het onvolmaakte een ontwikkelingsweg zit. En hier heeft Stefan Lubienski het over in zijn boekje: Liefde voor het onvolmaakte. Want wanneer je ’s avonds terugblikt op de dag die achter je ligt, bij Oud op Nieuw terugblikt op het jaar dat achter je ligt, wanneer je als team terugblikt op een week vrijeschoolpraktijk of met ‘Maatschappelijke Discussie over Goed Vrijeschoolonderwijs’ terugblikt op een lange periode vrijeschoolonderwijs dan doen we dit om te kijken of we hiervan hebben kunnen leren. Stefan Lubienski zegt hierover het volgende: ‘De gouden weg is geen doorsnee-weg tussen twee uitersten, maar een originele weg die voor iedereen anders is. Als men zich vergist heeft, moet men zijn vergissing corrigeren en niet wanhopen! Tegen de avond, op het einde van de dag, wanneer de mens gewankeld heeft tussen links en rechts, moet men rustig de zaak bekijken. Men moet zich distantiëren en gewoon zien hoeveel fouten men gemaakt heeft. De volgende dag heeft men dan de kans om minder fouten te maken. Is het niet interessant om de volgende dag een bepaald iemand een andere positievere brief te schrijven en voor weer een ander mens iets anders te doen? Welke beslissing neemt de mens dus bij het inslapen? Hij besluit om terug te komen! Maar niet gedwongen omdat hij wakker moet worden, maar om bewust de volgende dag aan te pakken. Dus bij het inslapen is de terugblik en het besluit voor de volgende dag belangrijk.’ En dan voegt Stefan hier het volgende aan toe, wat hij heel belangrijk vindt om nog te zeggen: ‘Het is inderdaad waar dat hij de fouten heeft gemaakt. Maar eigenlijk is het anders. De onvolmaaktheid in hem heeft de fouten gemaakt. Niet hij! Hij is er wel getuige van op welke wijze zijn persoon zich heeft kunnen vergissen.’ Hij heeft het dan over het Ware-Zelf of het Hoger-Ik. Hij zegt: ‘Wat moet het Ware-Zelf nu ’s avonds doen? Zij moet deze onvolmaakte vruchten, deze tekortkomingen aan de geestelijke wereld offeren.’ Niet piekeren en morren zegt hij daar zijn o.a. antroposofen heel goed in. De mens moet gewoon paraat zijn of er wel of geen ‘innerlijk vuil’ is en de volgende ochtend klaar staan… ter wille van de toekomst van de aarde.’ Dus glimlachend naar onze eigen fouten kijken, ze aan de hemel offeren, er van leren en weer verder gaan.

Een eerste vereiste op de weg van geestelijke ontwikkeling is acceptatie, accepteren wie je bent. Dan kan je ook veel beter omgaan met de imperfectie van de omgeving en een oordeel achterwege laten.
Het daarop volgende is: je niet teveel identificeren met alle tekortkomingen, wel ze accepteren als het onvolmaakte deel van jezelf. De grootste opgave is om een waarnemer te zijn die oordeelloos kijkt naar zichzelf en anderen.   Concentreer je op het Ware-Zelf en kijk met mededogen naar de eigen worsteling en de wereld om je heen. Als het goed is hoort daar geen arrogantie thuis, dan ben je niet in het Ware-Zelf maar in het ego. Een hulp kan zijn om voortdurend een mantra in jezelf te doen opklinken om niet te vergeten wie je echt bent: Ik Ben……….!
Je kunt de mantra versterken door er een woord achter te plaatsen waar je op dat moment aan wil werken, bijvoorbeeld: IK Ben Liefde, IK Ben Kracht, IK Ben Licht, IK Ben Vrede, IK Ben Oordeelloos, IK Ben in de Vader en de Vader is in mij, etc.
Meditatie is iets waar veel over gepraat wordt maar weinig gedaan, omdat het voor velen een frustrerende bezigheid is omdat we zo ontzettend resultaat gericht zijn. We verwachten wonderen, bijzondere vergezichten of zalige vrede.
imagesHet werkt echter door alle onrust heen, gewoon blijven zitten en waarnemen en alle onrust laten gaan. Concentratie en kijken zonder oordeel verbrandt veel achtergebleven vuil op alle niveaus. Ik zag eens in de meditatie, toen ik de zinloosheid ervan overdacht, drie vuilnisbakken waarin een vuur brandde om het vuil te verteren.

In de imperfectie ligt alle schoonheid verborgen, in of achter de uiterlijke vorm woont de geest. Als we zonder oordeel, zonder oude vaststaande beelden naar de verschijnselen kunnen kijken kan de geest zich openbaren. Daarmee worden we tegelijkertijd ook bevrijders van de geest die in de materie gevangen is. Zodoende kunnen we elkaars verlossers worden. Verloskundigen die helpen bij de geboorte van het kind; het bewuste kind.
Imaginatief beeld: Ik liep rond in een tuin die vol lag met rijpe vruchten die van de boom waren afgevallen en ieder mocht ze naar behoefte meenemen. Achter het raam zag ik een vrouw die bevallen was van een kind. Ik ging naar binnen om haar te feliciteren met de geboorte.
Het bleek echter een vrouw op leeftijd te zijn en ik zag het kind door haar ogen stralen.

 

**  Wat is sociale driegeleding

**De liefde voor het onvolmaakte; een voordracht van
Stefan Lubienski is niet meer verkrijgbaar in de reguliere
boekhandel.

ZIE OOK: LEVENSLOOPVRAAGSTUKKEN EN BEGELEIDING

 

 

Deel dit artikelTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someoneShare on FacebookShare on LinkedIn

Geef een reactie

log in met wachtwoord

Of schrijf een bericht als gast

Uw email adres zal niet worden gepubliceerd.

Wilt u een afbeelding uploaden? Dat kan door middel van de Browse knop aan de bovenzijde, de afbeelding wordt automatisch in bovenstaand bericht geplaatst.

Wilt u een youtube video uploaden? Dat kan door de link van de video in bovenstaand bericht te plakken

Vul onderstaande som in voor menselijke herkenning *

Houd mij op de hoogte van nieuwe reacties. Of abonneer jezelf op alle reacties.

Voeg eventueel een afbeelding toe

(72 Reacties)

  1. Perfectie, imperfectie …. het bestaat zolang ik op een onderscheidende manier naar de dingen kijk, zolang ik aan de behoefte aan willen indelen toegeef. Het geeft een gevoel van controle…...
    Lees meer

    Perfectie, imperfectie …. het bestaat zolang ik op een onderscheidende manier naar de dingen kijk, zolang ik aan de behoefte aan willen indelen toegeef.
    Het geeft een gevoel van controle… Maar het beperkt ook. Zoals het ontleden van een plant als gevolg heeft dat je de plant als geheel veel moeilijker tot niet kunt waarnemen. Als ik het geheel niet (meer) kan zien en voelen, wordt ik ongelukkig. Ik ben dus op weg gegaan om zonder ‘indeling’ te leven, zonder etiketten. En die weg bevalt me!

  2. “There are only two ways to live your life. One is as though nothing is a miracle. The other is as though everything is a miracle.” Niets is volmaakt en...
    Lees meer

    “There are only two ways to live your life. One is as though nothing is a miracle. The other is as though everything is a miracle.”

    Niets is volmaakt en alles is volmaakt. Het is maar hoe je het kunt bekijken.

    Jij bent het licht van de wereld en jij bent de duisternis van de wereld. Jij bent de hemel en jij bent de hel. Jij bent de schakel.

  3. Het helpt mij om innerlijk in het licht te blijven, en me niet te laten leiden door mijn gedachten dat dingen (incl. ik) anders zouden moeten zijn of dat mensen...
    Lees meer

    Het helpt mij om innerlijk in het licht te blijven, en me niet te laten leiden door mijn gedachten dat dingen (incl. ik) anders zouden moeten zijn of dat mensen (incl. ik) dingen anders zouden moeten doen. En de ene keer lukt dat me beter dan de andere keer. Het is een kwestie van steeds maar in het licht blijven. En als ik innerlijk het licht “verlies” dat de gelegenheid geven om terug te keren.

  4. Broederschap wat houdt dit in voor onszelf? Willen we werkelijk wel iemands broeder zijn. Beseffen we werkelijk dat wij het zoonschap zijn, de Christus. Zolang we vasthouden aan het lichamelijke...
    Lees meer

    Broederschap wat houdt dit in voor onszelf? Willen we werkelijk wel iemands broeder zijn. Beseffen we werkelijk dat wij het zoonschap zijn, de Christus. Zolang we vasthouden aan het lichamelijke en niet beseffen dat we geest zijn die het lichaam alleen maar gebruikt om zich te tonen in de wereld. Het lichaam kan niet ziekte creeeren het is onze geest die dit bewerkstelligt, om ons iets duidelijk te maken.
    Zolang wij streven naar dit broederschap zal het ons niet lukken, omdat iedere keer als we iets verbeteren of loslaten doemt er weer een volgend probleem op. het is toch het ego dat dit wil en geniet van deze eindeloze bezigheid, die ons daarmee zijn eigen voortbestaan ondersteunt.
    Dit proces is bewustwording net zoals in de maatschappij waar de medische wetenschap strijd tegen ziektes voert. Al zolang als de medische wetenschap zich hiermee bezig houdt en oplossingen zoekt is er zoveel van de bevolking ziek. er wort resultaat behaald op bepaalde ziektes ,maar iedere keer doemen er weer nieuwe ziektes op. Zolang we hiertegen strijden blijven ze bestaan.
    om ziektes op te lossen zijn er ziektes nodig. het houdt hiermee zichzelf instant. Ditzelfde geld met het streven naar de perfecte broederschap. Willen we echt liefde gaan zien in de wereld dan is het belangrijk dat we liefde willen zijn.
    Geloven wij werkelijk dat dit mogelijk is en dat wij liefde ZIJN?
    Als ik tegen jou als lezer zeg : Ik weet dat jij van mij houdt en ik hou van jou. Iedereen en alles om mij heen houdt van mij. Wat komt er dan in je op? Is het weerstand of kun je meteen volmondig ja zeggen? Als je dit werkelijk beseft en hiervoor open staat, dan zal het geen probleem wezen, maar als er iets even in aanmerkingen of tegensputtert dan zit je ego in de weg. Dan zit je alweer vast in het proces. We ZIJN liefde of we het willen zien of niet. Ieder moment stralen we deze liefdesenergie uit in elke situatie, ook al hebben we een onenigheid met iemand. Als we onze focus op de onenigheid richten richten we ons op het ego. Als we naar bed gaan en we kunnen de situatie herbeleven en beseffen dat tijdens deze onenigheid wij beiden lichtenergie naarelkaar stuurde, wat plaatsvind op een ander bewustzijns niveau. Dan zijn we steeds meer en meer bewust wat er werkelijk gaande is. We staan dan toe om deze hele situatie in een ander licht te zien. Je kunt zo je hele leven doorlopen en bewustzijn dat dit altijd in iedere situatie heeft plaatsgevonden. Gewoon een uitwisseling van licht, waardoor ons bewustzijn zich kon verruimen. Dit licht is jouw Christus licht en hoe meer je dit bewust wordt in iedere situatie, hoe meer het gedrag van je lichaam en je reacties zullen veranderen .
    De oorzaak van alles leg je weer in handen van je eigen goddelijkheid. We hoeven hier niets voor te doen alleen maar het toe te laten, dat het licht zich door ons manifesteert ieder moment, waar je ook bent. Willen we werkelijk iedereen als onze broeder beleven en voelen dan kan dit het moment zijn om tot het besef te komen.
    Nu is het bewust ZIJN en is in harmonie met je goddelijke geest. Straks of in de toekomst is bewustwording. Als je vandaag iemand tegen wie het ook is wat hij ook doet komt besef dan in je hart. IK HOU VAN JOU. JIJ bent degene die God stuurt om mij dt bewust te worden. Dit is liefde in broederschap. Iedere keer dat er een ja maar in je opkomt is ego je weerstand tegen EEN ZIJN. Daarom zie je de wereld die je ziet. Je kunt dit overstijgen omdat je liefde BENT en liefde kunt ZIJN hier op dit moment. misschien wil je meteen reageren hierop ,maar laat dit gewoon eerst op je inwerken en voel wat er gebeurt. Besef werkelijk dat je liefde BENT en niets anders kunt geven om je wareZELF te gaan voelen. Als je iemand iets ziet doen waarvan jij denkt hoe kan iemand daar nu liefde aan geven, wees dan bewust dat je je laat leiden door je zintuigen die door de afgescheiden geest bestuurd worden. Tegelijkertijd heeft er iets anders op een ander bewustzijns niveau plaats. Om dit te gaan zien en alles te doorzien wat hier op aarde gebeurt besef dan dat er altijd een uitwisseling van licht tussen jou en jouw geschapen wereld plaatsvindt, dan zal jou langzaam maar een andere wereld gegeven worden, die reeds al bestaat.
    Voorbij het lichamelijke kunnen we onszelf vnden in eenheid met alles. Het dagelijkse leven gaat gewoon door, maar je zult steeds meer bewust ZIJN van de werkelijkheid.

    • Mooi, Richard. We zijn liefde inderdaad. Wie het ziet die weet het. Ik was trouwens onlangs nog bij een satsang, en één van de aanwezigen gebeurde het ter plaatse dat hij dit ineens inzag. Wat een mooi moment was dat. Daarna is hij gewoon weggegaan, hij had zijn antwoord gekregen.

    • Hoi jan,
      Ja dat is goed hoor.

      richard

    • Sonja Klassens

      3 december 2015 om 21:46

      De oorzaak van alles leg je weer in handen van je eigen goddelijkheid. We hoeven hier niets voor te doen alleen maar het toe te laten….
      Ja dat klinkt allemaal zo eenvoudig en zeker mooi maar het is zo moeilijk voor ons hier in de dualiteit om stilte en rust te vinden. De ervaring leert dat het licht niet uit chaos kan werken?

      • Hoi Sonja,

        Ik kan begrijpen wat je hier omschrijft.
        Ik heb het idee dat het ik hier als ego wordt omschreven en als je dat ik maar oplost dan ben je een lichtwezen vol liefde.
        Dat is een utopie, een die zich te pletter loopt tegen zijn eigen schaduw. Het duister in de mens en jezelf ontkennen en roepen dat het een kwestie is van de knop om draaien en deze ik of ego uit te schakelen en je liefde bent? Nee daar droom ik niet in mee!

      • Hoi Sonja,
        Het moeilijke is dat het zo makkelijk is.
        Onze geest is de schepper. Het licht werkt altijd. Het werkt vanuit zichzelf. Het heeft ons ego bezigheid niet nodig.
        Als we blijven denken vanuit het ego, dan blijven we denken ik heb dit of dat, rust vrede, stilte nodig eerder kan ik er niet toe komen. Dat is ons ego wat tegen ons praat en zegt er valt nog heel wat werk te verrichten voordat jij zover bent. Besef dat tijdens dat die gedachtes in je opkomen je rust bent door constant tegen jezelf te zeggen Ik BEN rustig en vredig al jagen de gevoelens van onrust door je heen. Deze gevoelens en onrust komen voort uit al die tijd dat je je verwijderd bent geweest van je eigen goddelijkheid je eigenliefde. Deze onrust zoekt zichzelf en bevestigt zich iedere keer weer en raak je weer teleurgesteld in jezelf, maar dat zelf BEN je niet. Verander ieder keer je gedachte als je je onrustig of chaotisch voelt en je jezelf hoort denken of zeggen ik ben chaotisch. Laat die gedachtes aan chaos maar komen en besef Ik was chaotisch, maar zelf tijdens de chaos is de rust in mij aanwezig Ik heb nu gekozen voor rust en vrede en BEN nu rustig en kalm, want dat is mijn ware geest. Ik Ben mij nu bewust dat ik GODS liefde BEN. Deze liefde geef ik nu en straal ik uit naar alles en iedereen. Besef aan het eind van de dag of je het nu bewust bent geweest of niet. Ik heb de hele dag mijn Goddelijke liefde uitgestraald naar alles en iedereen. Besef dan ook dat dat werkelijk is gebeurt al vertelt je ego je wat anders , daarmee heel je de hele dag. Als je gaat slapen doe je precies hetzelfde met de nacht die komt en slaapt in met: waar ik over droom wie ik ook ontmoet ik straal overal mijn goddelijke liefde uit naar alles en iedereen, omdat ik nu bewust ben dat ik liefde ben.
        In de ochtend sta je op met deze gedachte Ik heb de hele nacht in mijn dromen mijn liefde uitgezonden naar alles en iedereen ,omdat dat is wat ik BEN en deze nieuwe dag ben ik mij bewust dat ik deze liefde gedurende de hele dag uitstraal omdat ik liefde BEN en hier op aarde ben gekomen om deze liefde onder de mensheid te verspreiden.
        Zo begint langzamer hand er iets te veranderen in die zin dat er iets in je bewustzijn naar voren komt dat jou meer en meer gaat begeleiden en bij iedere andere gedachte die dit tegenspreekt zeg je tegen jezelf. Ik heb jou losgelaten en geef je aan God terug. je verzet je er niet tegen maar laat het los het heeft geen kracht meer ik weet NU dat ik Gods liefde ben.
        Probeer hierbij goed te voelen dat je dit alles gewoon doet zonder iets te verwachten.

        Richard

        • Hallo Richard, n.a.v. je laatste reactie naar mij: “Als je er niets mee kunt, laat het liggen. (…)”.
          Wat betreft de eerste helft: ik weet het, dankjewel.
          Wat betreft iets mooiers willen hebben dan een ander, en een ander iets misgunnen: dit is iets dat nog nooit in mij is opgekomen.
          Het zit gewoon niet in mijn karakter, de haken van mijn ego waar ik wel eens achter blijf hangen zijn een ander soort haken.
          Wat betreft de beslissing nemen om onze geest over te dragen aan God, zodat God denkt met onze geest: het kan zijn dat ook dit voor sommige mensen tijdelijk behulpzaam kan zijn.
          Maar wie meent dat God denkt met zijn geest, leeft nog steeds in een illusie. Er is geen God. God is liefde. Er is alleen Liefde. Gedachtes komen en gaan, liefde blijft. Liefdevolle gedachtes of egoïstische gedachtes zijn allemaal producten van de body-mind. Je aandacht verplaatsen van je gedachtes/gevoelens/emoties naar gewoon Zijn, de ruimte die je in wezen bent, waarin alles komt en gaat, lichaam, gedachtes, gevoelens, ervaringen, is veel directer. Die ruimte, waarin alles verschijnt en verdwijnt, en verwelkomd wordt, dat is Liefde.
          Dankjewel voor je persoonlijke reactie Richard.

          • Nou, nou Manannan. Het lijkt wel of hier een dominee aan het woord is. Dit is zo, en dat is zo. Dit is dit, en dat is dat.
            Zo zien we een merkwaardig en onontwarbaar bouwwerk van opeengestapelde conclusies ontstaan…

            Probeer de boeien van het woord nu eens voor één dag van je af te werpen. Dan heb je minder woorden nodig om veel meer te zeggen.

        • Richard, jou betoog verliest bij mij iedere bodem. Letterlijk vertaal je mijn woorden in jou beleving en dat is niet de mijne. Ik ben niet zo bezig met hardnekkig het licht te zien. Ik vind het ook bijzaak. Christus is het lichtwezen en hij is de bemiddelaar tussen het duister en het licht. Hij geeft ons middels ons ik de ervaringen tussen deze twee en een vrije keuze. Dit midden is niet te bewerkstelligen door mantra’s van licht of te roepen je bent er al. Jou hele betoog ” in de wij vorm” laat deze ontwikkeling los en zegt ” je bent er al” .

          • Leonie.

            Wat ik bedoel is niet dat het roepen van ik ben er al dit alles teweeg brengt. Dit zou gewoon weer een nieuw maniertje zijn van mijn ego zijn om Gods plaats in te nemen. Het bewust hiervan willen zijn en zomaar iets roepen is iets heel anders
            De laatste stap kan alleen door God gedaan worden.
            Wij zijn alleen degene die de deur van ons hart openen zodat God binnen kan komen. God maakt dan mijn keuzes en ik ben dan vrij van keuze maken en vrij van ervaringen om volgens mij ego juiste keuzes te moeten maken.

        • Sonja Klassens

          4 december 2015 om 09:32

          Bedankt Richard voor de nadere uitleg. Ik zal mijn best doen al is wat Leonie schrijft ook aan de orde maar wellicht hetzelfde. Jan beschreef eens dat de menselijke vrijheid en verlichting ….het bewustzijn groeit door het maken van keuzes .

        • Met alle respect natuurlijk, maar ik weet eerlijk gezegd dan weer niet of al die tips en raadgevingen om dit allemaal zo te kunnen gaan zien en beleven, of iemand daar nou echt iets aan heeft. Als er dit in je opkomt zie het dan zus en als je zo denkt doe dan dat…. volgens mij werkt het zo niet….. al wil ik niet voor een ander spreken natuurlijk.
          Alleen als je zelf met alles dat je in je hebt, op zoek gaat naar de kern…. alleen dan kan het gebeuren volgens mij dat je het ontdekt… het “hoe” ontdek je dan vanzelf wel, het komt vanzelf op je pad….. eerst een glimp… dan nog een paar… na een tijdje ga je het herkennen… dan wordt het steeds makkelijker…. dan nog tig keer vallen en opstaan en bergen en dalen door, maar dan wordt het toch steeds eenvoudiger, en kan je het ook steeds meer vanzelf laten gaan, en daarna weet ik het niet want daar zit ik zelf nog maar de uiteindelijke eenwording schijnt dan ook nog mogelijk te zijn maar dat terzijde.

          • Hoi Manannan,

            Als je er niets mee kunt, laat het liggen.
            De waarheid is simpel. Wij hebben zelf er iets moeilijks van gemaakt.
            Het echte antwoord komt van binnen. Als we werkelijk met alles wat in ons is gaan zoeken en dit wekelijk beseffen. dan houden we op met zoeken en hoeven we hier alleen nog maar bewust te ZIJN, want we hebben alles al. Hoe meer we alles durven laten gaan, hoe makkelijker dingen gewoon op ons pad komen. Het durven laten gaan heeft ook met vertrouwen in God te maken, Zal ik wel werkelijk willen wat God voor mij in petto heeft. Dit is best een heftige beslissing .
            Als we bewust zijn dat God en wij dus als zijn scheppers liefde zijn kunnen we erop vertrouwen dat alles wat hieruit voortkomt, ook werkelijk altijd iets moois is.
            Dat dit eng is is omdat we vanuit het ego vaak iets mooiers willen hebben als een ander. Het vertrouwen dat alles en iedereen jou dat gunt en meewerkt hieraan kan alleen maar verschijnen als wij dat eerst onszelf realiseren dat wij dat ook doen. Zolang wijzelf nog gedachtes koesteren van een ander iets misgunnen zullen deze schaduwen in onze eigen wereld opdoemen.
            Besef dan dat wat liefde is, dat wat wij zijn deze gedachtes nooit zou kunnen doen verschijnen. Dit zijn gedachtes van het ego, dat zijn wij niet.
            Wij kunnen nooit de totale wijsheid omvatten met onze menselijke geest. Het overdragen van onze geest aan God, zodat God denkt met onze geest is de enige beslissing die we hoeven nemen.

        • Dat klinkt prachtig allemaal doch het ik ontwikkeld zich alleen door schaduw en het licht. Het kan niet verblijven in een lichtwereld zonder de schaduw die onherroepelijk zich zal aandienen . Ik had een zwager die de hele dag de liefde hardnekkig naar ieder wezen wilde uitstralen maar toen iemand hem op zijn tenen trapte kwam daar een heftige reactie uit zijn mond.

          Er zijn ook mensen in de wereld die zeer kwade krachten de wereld in dragen en deze krachten moet men niet met de mantel der liefde bedekken maar benoemen en bewust leren zien. Liefde heeft men niet, liefde is er soms zomaar . Deze lichtmomenten koester je en geven je kracht .

          • Haha, ja, inderdaad Leonie. ‘Uw daden spreken luider dan uw woorden.’, daar moest ik meteen aan denken.

            Voor mijn gevoel is ‘Liefde’ wel het meest misbruikte woord.

          • Leonie,

            Het antwoord zal niet zijn dat we hardnekkig liefde uit blijven stralen, dat zal dan steeds een poging van het ego blijven om dit te bereiken. Iedere keer zul je dan weer hetzelfde tegenkomen waardoor we altijd onszelf weer blijven veroordelen.
            Als we deze liefde bewust willen uitstralen, willen wij de kracht van God HEBBEN en deze wil toont een tekort aan en wil dingen perfect maken die al perfect ZIJN.
            Waar we ons van bewust kunnen zijn is dat we alleen maar liefde en licht ZIJN. Het bestrijden van duisternis kunnen we alleen maar met ons eigen duisternis.
            Liefde hoeft niets te bestrijden en kan niets bestrijden. Dit strijd gevoel leeft in onszelf. We hoeven alleen maar steeds bewust te ZIJN dat liefde alleen maar liefde uitstraalt. Het ziet alleen maar liefde.
            Waar ik over praat is om ons bewust te ZIJN dat we allen liefde ZIJN. Er hoeft niets meer gedaan te worden het gebeurt automatisch al we bereid zijn onszelf over te geven. We kunnen dit niet zien als we niet bereid in ons een gedachte toe te laten die zegt dat dit mogelijk zou zijn.
            Ook gaat het er niet om alles met de mantel der liefde te bedekken. Daarmee zouden we het juist verborgen willen houden voor God. Het met de mantel der liefde bedekken is waarmee we ons eigen duistere kant willen bedekken.
            Het toeschrijven aan mensen die duistere krachten de wereld in willen sturen klopt helemaal, maar waar het om gaat is juist om dit te ontstijgen niet door kwaad op de wereld te blijven ,wat daar gebeurt dat is slechts een afleiding van het ego.
            Het gaat erom om alles in het licht te zetten puur door alleen bepaalde dingen onze aandacht te geven. Kijken wat er in ons eigen leven gebeurt, met wie hebben wij en moeizame relatie. Met wie zijn wij persoonlijk in oorlog. Als wij dit in onze eigen wereld en omgeving helen, helpen wij de mensheid.Hiermee heeft iedereen een taak op zich genomen. De een heeft misschien de taak om het duister aan de oppervlakte te brengen, de ander om dit op te lossen door er juist met liefde naar te kijken en om te zetten in iets anders.
            De pogingen die wij als mens doen en met mens bedoel ik lichaamsbewustzijn willen we iets veranderen door onze eigen menselijke kracht. Dit is een oordeel.
            Wij keuren iets af. Dit doen wij omdat we niet beseffen dat we iets alleen maar zien, omdat we erin geloven.
            Als we dus bereid zijn iets anders te gaan geloven zullen we iets anders gaan zien.
            Je schrijft ook liefde heeft men niet, maar komt zomaar ineens. Dat is nu net waar het omgaat , je hebt het niet je bent het. Je kunt het niet kwijtraken. Juist door hiervan steeds meer bewust te worden verschijnt het steeds weer opnieuw en besef dan dit is wat IK BEN.
            Als we deze wereld buiten ons loslaten en bewust worden dat alles binnen onszelf ontstaat en deze liefde die wij zijn gewoon laten stromen zonder bemoeienis dan verandert de wereld voor ons, niet door wat wij doen ,maar omdat we het durven te laten gebeuren. Dan kunnen we weer Gods schepping voor ons gaan zien.
            Alles vindt plaats op dit moment alles, wat je ook maar voor kunt stellen. De enige werkelijke keuze die we hoeven te maken is : Laat ik mij vervullen met liefde zonder schuldgevoel met betrekking tot wat er buiten ons gebeurt? Of heb een oordeel en beoordeel ik mijzelf dan als schuldig ten opzicht van de wereld.
            Het kan alleen gebeuren via het onszelf niemand buiten ons kan ons hiermee helpen.
            Alles is een kwestie van bewust ZIJN. Eenheid kan alleen gezien en beleeft worden als we voorbij bereid ZIJN en open staan dat er iets bestaat voorbij het menselijke bestaan. In het hier en NU zijn wij zijn geest en geen lichaam. Wij laten God toe dit lichaam te gebruiken voor deze taak iets anders is er niet. Hou dit er voor ieder uitziet? Geen idee, daar kun je alleen zelf achter komen door het toe te staan.

          • Liefde heeft men niet idd, liefde is wat je bent, het spul waar je van gemaakt bent. En idd, dat betekent helemaal niet dat je altijd voor iedereen lief en aardig hoeft te zijn. Integendeel.
            Als je op zoek gaat naar je ware Zelf (meditatie, zelfonderzoek) dan zul je niemand vinden, alleen Liefde. Die liefde is er altijd, wat er ook gebeurt. Die liefde was er al voor jij er was. Alles gaat voorbij, jij en ik ook, emoties, verwarring, gedachtes, alles waar we aan hechten, maar de liefde zelf, het bewustzijn, niet. Jij bent niet de persoon die je denkt te zijn, die persoon is verschenen in liefde, is gemaakt van en door Liefde. Daarom is God liefde. En God schiep ons naar zijn evenbeeld.
            De imperfectie van de schepping is ook God, is ook Liefde, want alleen zo kan God zichzelf leren kennen. Het ego is niets anders dan een mechanisme in ons systeem waardoor we vergeten zijn wat we werkelijk zijn. Al blijft de herinnering diep in ons, vaag knagen. Dat vergeten is noodzakelijk, anders zal je niet proberen het weer te vinden. En kan God zichzelf dus niet leren kennen.

  5. Ik was nog iets vergeten. Je schrijft in dit artikel over tekortschieten…. maar is dat wel de werkelijkheid, schieten wij werkelijk tekort? Volgens mij zijn we gewoon zoals we zijn,...
    Lees meer

    Ik was nog iets vergeten. Je schrijft in dit artikel over tekortschieten…. maar is dat wel de werkelijkheid, schieten wij werkelijk tekort? Volgens mij zijn we gewoon zoals we zijn, met onze mogelijkheden en onmogelijkheden, en natuurlijk maken we wel steeds inschattingsfoutjes enzo, maar dat is ook geen tekortkoming, dat is gewoon zoals het is. Is het een tekortkoming van een hond, dat hij niet in een boom kan klimmen? Nee, hij is gewoon beter in rennen, daar is ie op gebouwd. Dus stel nou, dat mevrouw Dinges steeds haar mond voorbij praat, en haar best doet om dit af te leren, …. is dat nou een tekortkoming van haar, of is dat alleen maar een misvatting, een inschattingsfout, en is de werkelijkheid dat er mensen zijn die er steeds van alles uitflappen, en dat die hun functie hebben, en verder dat er mensen zijn die precies het tegenovergestelde doen, die ook een functie hebben. Kun je werkelijk met je hand op je hart tegen jezelf zeggen, dat je tekortkomingen hebt? Zou je ooit tegen iemand van wie je houdt, zeggen dat die tekortkomingen heeft?

    • Jan
      Jan

      3 december 2015 om 21:39

      Juist daarom gaat het ook over liefde voor het onvolmaakte en geen oordelen over iets wat in jouw ogen onvolmaakt of een misvatting is, of hoe je het ook noemen wilt.

      Ik las eens zoiets als….onderzoek je gedachten 24 uur lang en dan zul je Gods afwezigheid begrijpen.

      Ik kan met de hand op mijn hart beweren dat ik tekortkomingen heb, vaak tekortschiet, zeker . Jij niet dan?

      • Jan, het is wellicht weer een kwestie van benoemen, maar nee, ik geloof niet in tekortkomingen. Alles is perfect zoals het is, jij en ik ook. In oorsprong dan. Ik zou nooit tegen iemand zeggen dat die een tekortkoming heeft. Over mezelf ook niet. Ik maak wel fouten en zie niet altijd alles juist, ik kan niet alles en ben niet overal goed in, zulke dingen en meer, maar ik zie dat niet als tekortkomingen. In mijn beleving doe je daarmee jezelf tekort, je bent volgens mij een volmaakt schepsel van God, precies goed om te doen waarvoor je hier bent. Dus soms tekortschieten ja, maar tekortkomingen hebben, nee. Overigens; je zgn tekortkomingen kunnen in een andere situatie juist onmisbare talenten blijken te zijn!

        Ik vind dat wel leuk hoor, beetje broederlijk bomen zo. 🙂

  6. Hoi Jan, zoals je weet ben ik het zeker eens met wat je hier schrijft over esoterie. Zo gaat het helaas met alles; er zit veel moois en goeds in,...
    Lees meer

    Hoi Jan, zoals je weet ben ik het zeker eens met wat je hier schrijft over esoterie. Zo gaat het helaas met alles; er zit veel moois en goeds in, maar zodra we ons er aan vast willen klampen, wordt het een rigide set van regels en onstaan er al weer groepen die liberaler of juist conservatiever de hand willen houden aan wat Geschreven staat in de Schriften…..
    Weet je, één van de belangrijkste inzichten is volgens mij, dat het niet om het inzicht zelf gaat, maar om de bron waar die vandaan komt. Als je in contact met die bron kunt zijn, dan zul je elk moment opnieuw het dan benodigde inzicht kunnen verwerven, en is het niet nodig om aan inzichten uit het verleden vast te blijven houden.

    Over perfectie: volgens mij is het hele Bestaan en het Leven in diepste wezen één groot klein minuscuul afwijkinkje van de Goddelijke Perfectie. Het is werkelijk, juist de imperfectie, die de perfectie completeert. Dus perfectie zonder imperfectie is niet perfect. De imperfectie maakt het perfect. En dat is geen theoretische filosofische overweging, maar een wezenlijkheid die ten grondslag ligt aan alles dat bestaat, inclusief onszelf. Wie het ziet, die ziet het, en kan niet anders, dan het liefhebben… yes 🙂

    Maar…. wat betreft elkaars verlosser worden…. nee, dat zal nooit zo kunnen zijn, dat is een absolute illusie, onmogelijk. Natuurlijk kunnen we heel veel voor elkaar betekenen in dit proces, dat jij noemt, bevrijding van de geest, en doen dat ook sowieso- vaak zonder het te weten…soms zelfs tegen wil en dank, haha!!! Maar nee, die bevrijding, dat is iets, dat kan je echt alleen maar helemaal zelf doen….

    Nu, tot zover voor nu… tot lees’ !

    • “Over perfectie: volgens mij is…. enz… enz…”

      Nou, da’s niet niks, om met zoveel woorden niets, maar dan ook werkelijk he-le-maal niets te zeggen. Niets is niet niets. Afgekeken van de oude Japanse schilderkunst: laat zoveel mogelijk wit, dan is dat alvast goed.

      Behalve misschien VVD-politici doen niet veel mensen je dit na. Zelf besef je het nog niet, maar van jou gaan wij nog veel horen in dit land!

    • Er zijn maar heel weinig kinderen die zonder verloskundige hulp, arts of vroedvrouw ter wereld komen. En de eerste levensjaren zijn we ook zo afhankelijk, dat we zonder de hulp van de medemens niet zouden overleven. De mens is als zuigeling de meest hulpeloze als je dat vergelijkt met de dierenwereld. Deze gedachten kwamen bij me op bij de gedachte aan alleen op een eilandje zitten.

    • Op een eiland zitten en zonder een mens om je heen ontwikkel je niets. Je kan praten met een boom of een vis, maar ze zullen je niet spiegelen.
      Door te incarneren met mensen uit vorige incarnaties, kun je elkaar weer opnieuw helpen tot een wakker bewustzijn te komen. Alleen door de ander kun je jezelf leren zien en komen tot verlossing !

      • Dankjewel voor je reactie Leonie. Mensen leven samen met andere mensen, en zo hoort het ook, en inderdaad ook om onszelf te spiegelen, en ons bewust te worden van onszelf, hebben we elkaar nodig. Maar bevrijding, ontwaken, dat kan alleen puur uit jezelf komen, en als dat zo is, kan alles wat zich voordoet, je daarbij van dienst zijn. Maar elkaar helpen om tot bevrijding te komen, is echt een illusie mijns inziens. Je kan elkaar hooguit af en toe een eindje verder helpen, maar dat is maar tijdelijk. Uiteindelijk zul je steeds weer op jezelf worden terug geworpen.

        • Jan
          Jan

          3 december 2015 om 21:34

          Bedankt voor je positieve en weloverwogen reactie. Dat zijn toch weer even andere pepernoten. :/Maar elkaar helpen om tot bevrijding te komen, is echt een illusie mijns inziens. Je kan elkaar hooguit af en toe een eindje verder helpen, maar dat is maar tijdelijk. Uiteindelijk zul je steeds weer op jezelf worden terug geworpen./
          Zoals Kees hieronder schrijft en Leonie erboven….zonder elkaar geen ontwikkeling.
          Ieder mens neemt minimaal 1 ander bij de hand en helpt hem of haar verder. Maar inderdaad de laatste stappen kan je alleen zelf zetten. En inderdaad mijn leven is een aan eenschakeling van op mijzelf teruggeworpen worden, dat hoorde blijkbaar bij mijn zoektocht naar broederschap. Wonderlijk eigenlijk dat broederschap niet gezocht en georganiseerd kan worden maar er is aan het eind van de zoektocht.
          Groet!
          Jan

          • 😀 gelukkig heb ik een rekenmachine 😀

          • Paradoxaal, zelfs. Héél paradoxaal. 🙂 En btw, die sommetjes hier beginnen regressieve neigingen in me op te roepen…. 😉

          • Jan
            Jan

            4 december 2015 om 01:01

            zie je daar heb je het al 🙂

          • Jan schreef: ‘de laatste stappen kun je alleen zelf zetten.” Inderdaad Jan, dan zijn we het eens. En wonderlijk is de tocht inderdaad…. heel wonderlijk!!! 🙂

  7. Jan
    Jan

    1 december 2015 om 08:02

    Hallo Herm, Hoe gaat het in het Limburgse heuvelland? Je beschrijft een mooi sprookjesland en de verwerking is nog steeds bezig. Het leven blijkt steeds weer geen sprookje te zijn...
    Lees meer

    Hallo Herm,

    Hoe gaat het in het Limburgse heuvelland?
    Je beschrijft een mooi sprookjesland en de verwerking is nog steeds bezig. Het leven blijkt steeds weer geen sprookje te zijn maar harde werkelijkheid, onvolmaakt dus. Het valt niet altijd mee om daar liefde voor op te brengen.
    Waar ik over schrijf gaat meer over het kwetsbare onvolmaakte, denk ik.
    Hartelijke groet!

    • Ha die Jan!

      Het gaat wel goed in het heuvelland, dank je. Ook hier is het herfst en dus kale bomen, vaak grijs en vroeg donker. Het leven speelt zich meer binnen af, bij de kachel. Maar over een paar weken gaan de dagen alweer lengen. Gelukkig, ik hou toch meer van het buitenleven!

      Inderdaad, het leven is allesbehalve volmaakt. Tenminste, in onze menselijke ogen dan. Ziekte, dood, armoede e.d. zouden wij er liever uit bannen. Van liefde, gezelligheid en materiële overvloed krijgen wij daarentegen niet snel genoeg.
      Maar het heeft natuurlijk meer kanten. In 2004 werd ik plotseling door een ernstige ziekte getroffen. Mijn lichaam veranderde opeens van een waardevol instrument in een verzameling botten, spieren en bloedvaten waar ik vrijwel niets meer mee kon doen. Mijn tanden moesten gepoetst worden en ik moest gewassen en geschoren worden door de verpleging. Eten was een marteling waar ik dagelijks toe gedwongen werd.
      Als een klein kind heb ik weer moeten leren lopen. Wie denkt er nu nog bij na wat een buitengewone prestatie lopen eigenlijk is als hij naar de keuken gaat om iets te drinken te halen?

      Toch had ik die gitzwarte episode niet graag willen missen want ik realiseer me nu veel beter wat kwetsbaarheid en onvolmaaktheid is dan voorheen. Met andere woorden: ik ben beter geworden.

      Een hartelijke groet uit het zuiden!

      Herm

  8. Een mooie en kriebelende titel Jan: ‘Liefde voor het onvolmaakte’! Dat zette me aan het denken: de natuur is ook onvolmaakt, in de zin van: nooit klaar. Panta rhei: als...
    Lees meer

    Een mooie en kriebelende titel Jan: ‘Liefde voor het onvolmaakte’!

    Dat zette me aan het denken: de natuur is ook onvolmaakt, in de zin van: nooit klaar.
    Panta rhei: als alles voortdurend vloeit kan nooit iets af zijn. De oude Rozenkruisers hadden een nog ruimere blik: opgaan, blinken en verzinken. Herfstkleuren laten ons zien dat men het hoofd niet van het verzinken af moet wenden.

    Haha, dat klopt zeker wat je schrijft over esoterische groeperingen. Ik heb een tijdje tegen lantarenpalen geleund en af en toe achteloos wat steentjes geworpen in de schilderachtige vijvers van het verre land Nietsamen. De koning van dat land hield niet van humor want daardoor zouden mensen wel eens aan het denken gezet kunnen worden wat zeker zou leiden tot het tornen aan uit Italiaans marmer gehouwen waarheden. Wie niet als levensmotto had: ‘In het altijd en eeuwige NU zijn jullie een andere wij, en dus leren jullie ons wat wij jullie NU leren.’ kreeg een belegen en ongeschoren klaroenblazer aan de deur die de ongehoebelde schavuit uit Nietsamen verbande.

    Het was dan wel weer ontroerend dat iedereen diep van binnen heus wel het beste met je voor had.

    Hartelijke groet,

    Herm

Geef een reactie

log in met wachtwoord

Of schrijf een bericht als gast

Uw email adres zal niet worden gepubliceerd.

Wilt u een afbeelding uploaden? Dat kan door middel van de Browse knop aan de bovenzijde, de afbeelding wordt automatisch in bovenstaand bericht geplaatst.

Wilt u een youtube video uploaden? Dat kan door de link van de video in bovenstaand bericht te plakken

Vul onderstaande som in voor menselijke herkenning *

Houd mij op de hoogte van nieuwe reacties. Of abonneer jezelf op alle reacties.

Voeg eventueel een afbeelding toe