Waarom zochten de monniken in vroegere tijden naar de eenzaamheid? Wat kan je nu juist daardoor leren?
We hoeven ons niet meer terug te trekken en te vluchten uit de wereld om die eenzaamheid te ontmoeten, omdat die overal op de loer ligt en zelfs of juist in relaties kan de persoonlijke eenzaamheid schrijnend zijn.
Zij die zich zielsmatig eenzaam voelen, los van de mensen en los van de geest en het gevoel hebben dat ook de engelen en gidsen zich teruggetrokken hebben.(de donkere nacht van de ziel)

Laten we het hebben over de eenzaamheid waar nog hoop in verborgen ligt; dat we het diepe gevoel kunnen benaderen vanuit de wetenschap dat het ons iets wil leren, ons iets te zeggen heeft. De leegte aankijken en toch staande blijven is een uiterste uitdaging en kan het bewust-zijn vele malen versterken. Het bewustzijn van de kracht in jezelf, die eerst los moet komen van het geheel, om later versterkt en bevrijdt terug te keren.
Omdat we een individu moeten worden, één op zichzelf staand mens. Een mens die zich van zichzelf bewust is en weet dat hij al één is. In die zin is het gevoel van afgescheidenheid een grote kans om uiteindelijk uit de afhankelijkheid, de kluistering te stappen en een energiebron op zichzelf te worden. Niet meer afhankelijk van de zon, maar zelf die zon te zijn. Dat is het ultieme doel van de menselijke zoektocht.

Dat is de weg van onbewustheid en afhankelijkheid naar een hoger en vrij bewustzijn. Vanuit de eenheid en verbondenheid, via dualiteit en eenzaamheid, in vrijheid weer terug naar de verloren eenheid en verbondenheid.
Dat is de nieuwe broeder en zusterschap: vrije onafhankelijke mensen. die in feite geen relatie meer nodig hebben om zichzelf te leren kennen door een zich alsmaar herhalend spiegelgevecht. Dan kan het groeien naar vriendschap en geestelijke verbondenheid. Dus als je echt op zoek bent naar een diep en innerlijk contact, zoek dan geen tweelingziel maar een bevrijde ziel, bevrijd door levenservaring en wijs geworden door het daaruit gedestilleerde Inzicht

We hoeven niet meer te leven als monniken om éénpuntig gericht te zijn op de Geest of God, omdat alles hier op aarde zijn oorsprong vindt in de Geest. Eénpuntig gericht zijn is immers: in alles en iedereen de lichtende vonk te ontdekken en te enthousiasmeren het tot een verwarmend vuur te maken.
We zijn elkaars helpers en dat niet alleen… we zijn elkaar. Als je jezelf echt hebt leren kennen ken je alle anderen. Zoek het niet alleen in jezelf omdat dat tot egoïsme kan leiden en de illusie kan versterken. Zoek ook en vooral  buiten jezelf dan leer je alles liefhebben.
Het hele universum is opgebouwd uit een stromende energie, die van hand tot hand gaat. Net zolang tot de laatste mens is opgestaan. Ieder mens die tot geestelijke ontplooiing komt neemt minimaal één ander mens mee op het geestelijke pad.

 

Reageren kan op het PRIKBORD voor persoonlijke vragen en reacties ons mailadres:

Nu ook 2 Facebook groepen. Voor verdieping en uitwisseling. Doe je mee? Geef je op als lid.

SPIRITUELE VRIENDEN DE VERWANTEN

KUNDALINI ERVARING EN ONDERSTEUNING

Deel dit artikelTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someoneShare on FacebookShare on LinkedIn