20140913_142405VERWANTENGROEPJES HOE EN WAAROM?

Het druist wellicht in tegen de logica van de tijdgeest die steeds gecompliceerder, geraffineerder, intelligenter en geavanceerder wordt, om in groepjes samen te komen. Niet alleen in een Facebook groep, maar daadwerkelijk in de eigen omgeving met gelijkgezinde geestverwanten, kan dat eigenlijk nog?
In onze geavanceerde tijd dreigt eenvoud een achterhaald begrip of deugd te worden….Eenvoud, met de synoniemen: simpel, natuurlijkheid, oprechtheid, argeloos, naïviteit. Het is absoluut niet eenvoudig om je daar nog mee uiteen te zetten, het intellect zet zich daar van nature tegen af, het intellect is welhaast het tegenovergestelde van natuurlijke één-voud. Een verwantengroep dient geen enkel intellectueel doel: wat niet wil zeggen dat de samenkomst een soort theekransje is, zeker niet! Het gaat daar om….bewust en oordeelloos aanwezig-zijn.

Men weet waar je bent, maar je bent even niet bereikbaar! Het is eenvoudig, sluit niemand uit en er worden geen moeilijke boeken behandeld of ingewikkelde voordrachten gehouden. We lezen daar in elkaars boek van levenservaring en de daaruit voortvloeiende inzichten. Het wonderlijke is dan dat je, hoe anders dan ook, de weg van de ander zult herkennen als ook jouw weg. In ieder mens, hoe mislukt, slecht en simpel voor de wereld dan ook, worstelt immers een hoger IK om te overleven. Door onze aandacht, herkenning, het weten van de verwantschap van alle mensen, en zeker ook van de worsteling in onze eigen ziel, zullen we een liefdevolle bevrijdende ruimte kunnen scheppen waar de ander zich veilig weet en zich kan laten zien.
Ieder wezen in ontwikkeling hunkert ernaar om gezien te worden in die toch wel eenzame worsteling, omdat er maar al te vaak steeds minder bewustzijn is in de directe omgeving. Het geeft een enorme kracht en vertrouwen als je mensen ontmoet en kent die je begrijpen en je daarin willen ondersteunen. Dan kun je ook beter accepteren, meer geduld en begrip opbrengen voor de mensen waar je mee samenleeft die soms anders zijn, anders in het leven staan. De relatie kan er door verbeteren omdat er meer ruimte komt door de ontmoeting met geestverwanten.

imagesDe mensen die een geestelijke weg willen gaan komen niet voorbij de eenzaamheid zonder die ook zelf te beleven. Het al(l)éénzijn is dan ook een weg die we wel moeten gaan. Die eenzaamheid kan je echter ook verlammen, een moeras worden waarin je langzaam wegzinkt en waar je zonder de hulp van anderen niet meer uitkomt. Het geestelijk pad gaan houdt in dat we voortdurend verliezen, dingen en mensen achter ons laten. Het voortdurend moeten loslaten kan tot ontmoediging leiden; men verliest de levensmoed. Daarom is het licht van anderen ook nodig om ons te bemoedigen en op het juiste spoor te blijven.

Een mens is, bewust of onbewust, nergens banger voor dan voor de vraag die eens gesteld gaat worden: “Wat heb je met de jouw toebedeelde tijd gedaan?”
Onze tijd op aarde is zo kostbaar, vele geestelijke wezens benijden ons er om, dat we er ook eigenlijk veel bewuster mee om zouden moeten gaan. We hebben “wekkers‘’nodig, die ons uit de slaap (van overvloed) wakker roepen! Als we het niet verslapen zullen we zien dat er iedere dag kleine of grotere wonderen gebeuren en dat we ieder moment van de dag heel veel kunnen leren. Het gewone alledaagse leven is de scholingsweg om eens de vraag te kunnen beantwoorden:
‘Wie ben ik?’ Zoals al in de Griekse oudheid op de Tempel van Apollo in Delphi stond: Mens ken uzelf!

images-1Als we periodiek een aantal uren kunnen en willen samenkomen met gelijkgestemde zielen groeit er een ritme, die voor de geestelijke groei onontbeerlijk is. Met elkaar terug kijken op de ervaringen van de afgelopen tijd en die dan opdragen aan het geheel. Aan iedere ervaring, hoe onbetekenend dan ook in onze ogen, ligt imaginatie ten grondslag, een verdiepend (na)beeld. Als we daar met hulp van anderen zicht op krijgen, is het leven van alle dag steeds weer een wonder!
De groep mag niet groter worden dan twaalf mensen en zo gauw de dertiende zich aandient zal er een nieuwe groep gevormd kunnen worden. Dat is van wezenlijk belang omdat er geen grote groepscultuur mag ontstaan, van wij en de anderen. Voor kleine groepen is nog geen ingewikkelde organisatie nodig en geen groepsleiderschap.
Afwisselend kan iemand aangewezen worden of bij toerbeurt, om de avond, middag of ochtend, enigszins vorm te geven en in goede banen te leiden, opdat iedereen gehoord kan worden.
De uitdaging zou nu kunnen zijn om te beginnen in onze eigen omgeving met enkele mensen samen te komen. Misschien begin je eerst met twee of drie, maar langzamerhand zal de groep vanzelf uitbreiden, omdat de zichtbare en onzichtbare werking van die samenkomsten anderen aantrekt. Als we in waarheid bij elkaar komen zullen we kunnen beleven, hoe de afzonderlijke individuen boven zichzelf uitgetild worden en er een eenheidsbeleving kan ontstaan.
De groep van twaalf is een kring van mensen die elkaar met behoud van eigen verantwoordelijkheid willen ondersteunen, soms ook buiten het groepsgebeuren om.
Na de ontmoetingsavond, waarin niets moet of van te voren is vastgelegd, treed je met hernieuwde kracht de wereld weer tegemoet, terwijl je in de aankomende tijd je innerlijk gesteund weet door je verwanten. De samenkomsten kunnen plaatsvinden afwisselend bij elkaar of uiteindelijk op een plek waar iedereen zich thuis kan voelen. Het geeft rust en geborgenheid als er bij iemand of elders een fijne plek gevonden wordt.
.
Wellicht voel en hoor je de stille roep?!

imagesAls er één bewust schaap over de dam is, volgen er meer en er is dan ongekende hulp:
“Waar twee of meer in mijn naam aanwezig zijn, ben IK in hun midden!”

Wat doen we dan in feite:
a. We besluiten om, naast onze directe (bloedband)verwanten, ons in vrijheid ook te willen verbinden met een aantal mensen waar we ons op een andere manier mee verwant voelen, waarmee we een periode samen op willen lopen. Vanuit de wetenschap dat we in wezen uit het zelfde hout gesneden zijn. (Dan is het ook niet meer zo nodig om anderen te willen veranderen.)
b. We verbinden ons met het individuele lot van de ander, omdat het onverbrekelijk deel uitmaakt van het algehele mensenlot waar we zelf ook deel van uitmaken.
c. Mede zorgdragen dat de geestelijke krachten zich hernieuwd kunnen verbinden, d.m.v. de gemeenschap, met de opdracht van mens en aarde.
d. Deel willen uitmaken van een groep om onze eigen last dragelijker te maken is legitiem, maar vruchteloos als we niet de wil hebben om ons op onze beurt te willen verbinden met de last van de ander.

Voor hulp en advies staan we je graag terzijde.  Mailadres van nieuwebroeder-zusterschap-de verwanten

Er is ook een facebookgroep onder de bovenstaande titel: Spirituele Vrienden-De Verwanten  Doe je mee?