img_1118

kerstkleinkind met kerstman

Ik heb al een poosje niet meer geschreven op deze site omdat ik mij op dit moment meer een ontvanger voel dan een gever. Het is advent-tijd, de stille tijd voor kerstmis.

Daarbij vraag ik mij steeds weer af hoe zinvol mijn schrijverij is en of het geen overbodige mededeelzaamheid is en mensen eerder belast dan bevrijdt. We worden immers overspoeld met nieuws uit alle uithoeken van de wereld en dat gaat dag en nacht, onafgebroken door. Het beïnvloed onze zielerust en brengt verwarring, machteloosheid, angst en onzekerheid voort. Zo ook een onophoudelijke stroom aan informatie en artikelen over hoe we gelukkig kunnen worden en ons spiritueel verder kunnen ontwikkelen.
Het kerstkind wil geboren worden, maar wordt bedolven onder alle informatie van buiten en zakt steeds verder weg in het onderbewustzijn. Alle wijsheid ligt in de mens zelf besloten, maar dat zelf-vertrouwen ontbreekt volkomen. We zoeken de wijsheid buiten onszelf, in de chaos van de strijdende wereld, met internet als de gematerialiseerde Akashakroniek van deze tijd.

In de tijd dat ik nog een drukke zaak had was het juist in die tijd ongelooflijk druk en verre van stil. Het was dan heel moeilijk om ook maar iets van een kerstgevoel toe te laten, en op de dagen zelf kwam de vermoeidheid los. Daar lag voor mij de uitdaging, om mijn evenwicht te bewaren temidden van al die drukte.
Ik zag de opgejaagde blik in de ogen van de mensen die vooral bezig waren met zich ‘voorbereiden’ op het kerstfeest. Zij liepen rond met boodschappenlijsten en beklaagden zich ondertussen over al het werk dat zij weer op hun hals haalden. Blijkbaar was het onmogelijk om het anders te doen. We willen toch juist met het kerstfeest aan de hoge verwachtingen van onszelf en de anderen voldoen. En toch blijven we ieder jaar weer met een zekere teleurstelling achter. Een onbestemd gevoel van iets gemist te hebben.

Ik wil de vraag aan de orde te stellen of het nu echt noodzakelijk is om de kerstdagen al etend en drinkend door te brengen. Moeten al die verschillende karakters nu echt ieder jaar weer op komen draven bij hun (overspannen) ouders en grootouders. Het is vaak zo’n dwingende vorm van gezelligheid die zich af dient te spelen rond de kerstboom.
We vergeten ook dat ouders en hun kinderen in een andere tijd leven en dat het een illusie is dat we elkaar kunnen blijven vermaken en opvullen. In de grond van de zaak is de kans groot dat we elkaar aan het vervelen zijn, maar dat vooral niet laten merken.
Wanneer heeft iemand de moed om de kinderen te verlossen van zo’n plichtpleging, en daarmee zichzelf te bevrijden van de kerststress. Toe te komen aan een kerstbeleving die meer past bij de leeftijd en het bewustzijn.
Dat kan zeker ook een samenkomen van mensen zijn die dat in de geest (geest-verwantschap)van een ware kerstbeleving willen doen en wil ook niet zeggen dat met de familie bij elkaar zijn op kerstavond of met kerst niet heel goed en mooi kan zijn. Maar wellicht kan het wat eenvoudiger, wat meer ontspannen, zonder al te hoge verwachtingen.

2953-tn

Maria met mobieltje in de kerststal

In de loop van de tijd groeit, als het goed is, het bewustzijn dat er iets in onze ziel geboren wil worden. Het vraagt van ons een zekere voorbereiding om alles klaar te maken om het nieuwe te ontvangen. Zo’n proces vraagt leegte, stilte en inkeer. Hoe wonderlijk dat dit totaal tegengesteld is aan het kerstfeest zoals wij dat gewoontegetrouw nu al zo lang volhouden. Het is alsof er alles aan gedaan wordt om nu juist die stilte en ontvankelijkheid te verdrijven.

Vanuit de wetenschap: hoe meer je innerlijk vervuld bent, hoe minder afhankelijk van de buitenwereld. De vervulling komt van binnenuit, het is de geboorte van het Licht in een donkere nacht. Er is blijkbaar heel veel moed voor nodig om terug te keren, dwars door de leegte, naar daar waar het kerstkind woont. Het is niet te vinden op Facebook of internet, ook niet in de talloze boeken over bewustzijn, maar het ligt verborgen op een plaats van eenvoud, heel dichtbij, en wel …..in onszelf. Als we de moed kunnen opbrengen om ruimte te scheppen, stil te worden en te luisteren naar de Stem van binnen en niet naar het lawaai, de verwarring en de eigen-wijsheid van buiten.

Droombeeld:
–Ik stond voor een heel mooi huis waar heel veel kostbaarheden in verzameld waren. De wijzers van de torenklok wezen drie uur aan. Ik stond op het punt om een lange reis te gaan maken, op zoek naar verre horizonten. Er begon een reis die mij voerde langs en over bergen en diepe dalen, ik kwam allerlei obstakels op mijn weg tegen en niet zelden raakte ik gewond. Ik kwam voortdurend langs wegwijzers die mij een verkeerde kant opstuurden. Na vele jaren van omzwervingen kwam ik, vermoeid en grijs, weer op hetzelfde punt van vertrek uit. Bij het mooie huis met al zijn schatten en bij de kerkklok die nog steeds op drie uur stond. Er was in die tijd niets veranderd, zelfs de tijd was niet verder gegaan.—–
We kunnen zoeken en zoeken wat we willen, uiteindelijk komen we weer bij onszelf uit, daar liggen de schatten voor ons klaar, veel dichterbij dan we ooit hadden kunnen denken. De drie was een indicatie van grote kracht die daar was en ook onveranderd was gebleven.

Zie ook:     De Twaalf Heilige Nachten: Let extra goed op je dromen! >>  De Twaalf Heilige Nachten

Het team van nieuwsbroederschap.nl wenst iedereen een mooie en stille kersttijd toe!!!

Als er behoefte is om te reageren kan dat via >>het prikbord, het schrijven >>van een column, of via het mailadres:    info@nieuwebroederschap.nl

(Visited 238 time, 1 visit today)