Nieuwe Broeder-Zusterschap De Verwanten

Deze Site… Nieuwe Broeder-Zusterschap.-De Verwanten..wil een podium geven aan het idee over nieuwe broeder-zusterschap en verwantschap in haar diverse verschijningsvormen in deze tijd. Over in relatie zijn met onszelf, de ander, en alles wat ons omgeeft, waar we mee in verbinding staan en afhankelijk van zijn, omdat we er onverbrekelijk deel van uitmaken.

De reis naar Constantinopel

 

Unknown-2

//Naast de mogelijkheid om te reageren op publicaties is het ook mogelijk om zelf een blogbericht te publiceren dat past in het kader van deze site: die een podium wil geven aan het idee over nieuwe broeder(zusterschap) in deze tijd. Over in relatie zijn met onszelf, de ander, en alles wat ons omgeeft.//

Zo nu en dan had ik al eens een reactie gegeven bij een van de artikelen van Jan. Ook heeft Jan in zijn recente artikelen soms verwezen naar tekst van mij. Bovenstaand citaat geeft aan dat er ook nog een andere vorm mogelijk is. Daarvan maak ik nu gebruik.
Op het idee om nu zelf eens een blogbericht te plaatsen (als experiment) ben ik gekomen door het lezen van bijdragen van Jan, waar hij m.i. zeer openhartig schrijft over zijn droombelevenissen. Laatst nog in Relatie, Christusbewustzijn en kosmisch huwelijk (deel 2)  (zie daar schuine tekst bij plaatje kerkinterieur.) Met name de kerk als handelingsplaats deed me denken aan een heldere droom die ik zelf eens had en die later in mijn leven richtinggevend bleek te zijn en ook nog steeds meer wordt. Onderstaand zal ik daarvan een verslagje plaatsen.

Nu is het natuurlijk zo, dat dergelijke dromen heel erg persoonlijk zijn en je kunt je afvragen, kun je deze wel delen met een lezerspubliek? Wat heeft de lezer aan zo’n subjectieve ervaring?
In het artikel van Jan eindigt het aldus:  //Vervolgens verlaat zij de kerk zonder nog een keer om te kijken, mij met een verschrikkelijk gevoel van spijt achterlatend, in de wetenschap het niet begrepen te hebben.// Ik zie daar overeenkomsten met de droom zoals ik deze ga beschrijven. Het kan ons opzadelen met raadselen waarom we juist bepaalde beelden ontvangen, ervan uitgaand dat het geen vorm van toeval is dat we ons juist dit soort beelden nog kunnen herinneren na het wakker worden. Uit deze vergelijking met het droombeeld van Jan moge duidelijk zijn, dat hoewel –subjectief- er toch ook iets is wat als symbool een soort archetype is, dat bij alle mensen kan voorkomen, dat we allen kunnen kennen. Ook de lezers van dit artikel zullen zo hun eigen ervaringen op dit gebied hebben.
Het is niet mijn bedoeling om mijn droom hier uitvoerig te gaan analyseren, daarmee maak je het ook dood, maar een enkel aspect erin wil ik aan het eind van dit artikel opmerkzaam maken. Misschien dat in de dialoog met de lezers dan nog meer aan de dag kan komen aan de hand van de beelden.

De reis naar Constantinopel.

Hij was op weg met een reisgezelschap. De trein waarin ze reden maakte een langere tussenstop in Constantinopel. Om de tijd tot het vertrek te overbruggen en ook uit nieuwsgierigheid verliet hij het station en ging de omgeving verkennen. Maar al spoedig bemerkte hij dat hij de tijd uit het oog verloren had, de trein bleek al weer vertrokken met de rest van het gezelschap. Daarom werd echter niet gerouwd. Nu eenmaal daar ging hij verder de stad verkennen. Unknown-3Liep door smalle steegjes met naambordjes die hij niet kon lezen vanwege de oosterse lettertekens. Er liepen kleine vrouwtjes met hoofddoekjes en ze spraken een taal met elkaar die hij niet kon verstaan. Door de smallere steegjes ging het langzamerhand heuvelopwaarts. De stad was kennelijk op een heuvel gebouwd. De huizen waren ter weerszijden van de smalle steegjes hoog en weinig zonlicht bereikte de straat. Een beetje verloren voelde hij zich daar. Toen kwam hij bij een bredere hoofdstraat, meer zonlicht drong er door. Deze straat glooide ook langzaam omhoog.
Kijkende vanuit een smalle zijstraat zag hij in de hoofdstraat een stoet naderen. Voorop liep (of beter gezegd schreed) een zwart gesluierde vrouw. Hij voelde aan dat ze een weduwe was. Achter haar aan een gevolg van stemmig geklede mensen, een lange rij. Ze schreden geluidloos voorbij. Hij kreeg ook de indruk dat ze een prinses was of in ieder geval van hoge komaf. Het wekte in ieder geval zijn nieuwsgierigheid mateloos. Toch verloor hij de prinses-weduwe en de stoet weer uit het oog en ging verder de straten door wel steeds heuvelopwaarts. Toen bovenop op de heuvel ontwaarde hij een imposant gebouw, de Hagia Sophia, eens moskee, nu een kerk.
Hij ging er binnen door een hoge poort. Binnen reusachtige zuilen wijd uit elkaar en boven een reusachtig koepelvormig beschilderd plafond. Door gekleurde glasvensters met motieven speelden warme kleuren in een lichtspel op de bodem en de wanden. Daar zag hij opeens de zwart gesluierde vrouw, ze zat op een houten bankje vlakbij een grote stenen zuil. Hij wist dat hij zich geheimzinnig tot haar aangetrokken voelde. Haar gevolg van eerder was nergens te bekennen. Achter de sluier wist hij keek ze hem aan. Geen geluid klonk er nu, terwijl toen hij in de straatjes dwaalde er nog wel een geroezemoes geklonken had. Toen liep hij op haar toe voelde ook iets van sensualiteit en wilde de sluier optillen om het gezicht te kunnen zien waarvan hij het gevoel had dat het wonderschoon moest zijn, net als haar hele voorname gestalte, zwarte geklede lange gestalte met slank postuur.images
Toen opeens sloeg een gedachte binnen met de kracht van een bliksemflits. Hij had zijn schoenen nog aan!, had verzuimd deze uit te trekken bij de ingangspoort. Het voelde aan als bijna een vloek, heiligschennis! In een moskee, een sluier willen oplichten van een mooie voorname vrouw en dat met de schoenen aan! Diepe schaamte overviel hem, hij keerde zich om en verliet teleurgesteld de kerk, zij volgde hem liefdevol met haar blik. Daarna volgde een dwaalweg in tegenovergestelde richting van de heenweg door de stad, echter nu heuvelafwaarts. Dit gebeurde in grote verwarring en een gevoel van gefaald hebben. Uiteindelijk kwam hij buiten de stadsmuren in een mooi glooiend goudgroen landschap in de namiddagzon. Een zilverkleurig riviertje meanderde liefelijk door het landschap. Hij werd getrokken naar een man in het veld, deze was met een zeis het goudgele koren aan het maaien met grote ritmische bewegingen. Een oude wijze man met lange witte mantel en lang wit haar dat in de zon zilverig glinsterde. Toen hij daar aan kwam begon de man liefdevol in een vreemde taal tot hem te spreken, maar toch kon hij alles verstaan.
Toen werd hij wakker uit deze zo detailrijke heldere droom. Vergeten was alles wat de oude man hem vertelde op een ding na, “alles zal goedkomen”. Vervolgens in de jaren die volgden bleek het dat deze heldere droom tot een richtsnoer in zijn leven werd.

Later. Het was vlak voordat mijn vader zou overlijden. Ik had een gesprek met hem waarbij ook mijn moeder aanwezig was. Hij sprak erover dat hij op reis zou gaan met de trein, maar dat hij geen bagage mee zou nemen. Mijn moeder dacht toen dat hij al wartaal aan het uitslaan was, want hij was immers door zijn ziekbed helemaal niet in staat om te reizen. Maar voor mij was het toen al duidelijk, dat hij het over een andere reis had die aanstaande was en dat de trein slechts een symbolisch begrip was om dit aan te duiden. Wat ook spoedig daarna zo bleek te zijn. Achteraf begreep mijn moeder wat er toen speelde, toen ik het haar vertelde . ook wat er bedoeld was met –geen bagage- meenemen.

Kees Kromme

(Visited 431 time, 1 visit today)

Geef een reactie

log in met wachtwoord

Of schrijf een bericht als gast

Uw email adres zal niet worden gepubliceerd.

Wilt u een afbeelding uploaden? Dat kan door middel van de Browse knop aan de bovenzijde, de afbeelding wordt automatisch in bovenstaand bericht geplaatst.

Wilt u een youtube video uploaden? Dat kan door de link van de video in bovenstaand bericht te plakken

Vul onderstaande som in voor menselijke herkenning *

Houd mij op de hoogte van nieuwe reacties. Of abonneer jezelf op alle reacties.

Voeg eventueel een afbeelding toe

(34 Reacties)

  1. Vandaag werd me opeens iets wezenlijks duidelijk mbt bovenstaand verhaal. Ik heb daar de zogenaamde Parsifalvraag niet gesteld. Deze had namelijk kunnen luiden: “vrouw waarom rouwt u?” Ik had me...
    Lees meer

    Vandaag werd me opeens iets wezenlijks duidelijk mbt bovenstaand verhaal. Ik heb daar de zogenaamde Parsifalvraag niet gesteld. Deze had namelijk kunnen luiden: “vrouw waarom rouwt u?” Ik had me wel achteraf afgevraagd waarvoor de rouwstoet was, was het haar man de prins of eventueel haar zoon?

  2. Test overgezet naar alle reacties is y in abonnementenbeheer

  3. Wat een mooie droom/visioen. Beginnend met de reis die je maakt per trein wat voor mijn het leven symboliseerd. De mensen die jij om je heen had stonden op een...
    Lees meer

    Wat een mooie droom/visioen.

    Beginnend met de reis die je maakt per trein wat voor mijn het leven symboliseerd.
    De mensen die jij om je heen had stonden op een bepaalde manier verder van je af. Ik weet niet of je in die periode van de droom in jouw omgeving het had of je aansluiting /verbinding voelde met je omgeving?

    De tocht door de stad en steegjes waren donkerder door ontbrekenvangenoeg zonlicht. Dit symboliseerd het pad wat je gelopen hebt vooraf waar je nu staat in je droom. De rouwstoet met gesluierde vrouw staat voor sterven /afleggen van het ik
    en nieuw begin van schoonheid en ontwaking van hoger bewustzijn.
    De heuvel op is het groei proces naar hoger bewustzijn.
    De emoties die op kwamen bij het zien van de weduwe en de schaamte van het aan laten van je schoenen. Deden je weg lopen de heuvel weer naar beneden. Terug op het pad met het weten dat je nog iets aan te gaan hebt. De oude grijze man gaf je daarbij aan dat het goed komt. En gelijk gaf hij je de bevestiging dat je de juiste keuze had gemaakt.

    Dit is mijn gevoel wat ik bij je droom krijg voor jou hoeft het niet zo te zijn.
    Het is een ontzettend mooie droom. Dromen op dit niveau daar is de taal universeel dus altijd verstaanbaar omdat de overdracht via de kern gaat. Net zo als het reizen door tijd en ruimte. Het kan best zijn dat als je daar nu heen gaat dat je herkenningspunten zal zien. Bijzonder.
    Dank je wel voor het delen

    Liefs Sparkle.

    • Sparkle bedankt voor je reactie. Het (de droom) was in het begin van mijn zoektocht en ik voelde me inderdaad een vreemde in een materialistische omgeving en familie. Wel bloedverwant,niet geestverwant.
      Afgelopen week was ik inderdaad in hoger sferen ( in de Alpen in de sneeuw). Daar was trouwens de kwaliteit van de dromen heel anders dan hier weer terug in Nederland.
      Je verwoord goed de intentie van de beleving.

      Ps Jan, ik zou op reacties geabonneerd moeten zijn,maar zag hiervan niets in mijn mail. Maar ik vond deze reactie omdat ik benieuwd was wat er sinds een week voor nieuws op je website stond.

    • Bedankt voor je reactie Sparkle.
      Kees is tijdelijk aan de digitale wereld ontsnapt, dus een eventuele reactie zal even op zich laten wachten.
      Hartelijke groet!
      Jan

  4. Hier een foto van een Egyptische Obelisk ( van Thutmosis III ) er zijn er twee bewaard gebleven , al waar onder het Palladium zou liggen ,dat keizer Constantijn begraven...
    Lees meer

    Bijlage:

    Hier een foto van een Egyptische Obelisk ( van Thutmosis III ) er zijn er twee bewaard gebleven , al waar onder het Palladium zou liggen ,dat keizer Constantijn begraven heeft .Ik was er wel erg gefascineerd door toen en heb er een paar foto s van gemaakt . Bovenop de zuil stond ook een oud Apollo beeld met een stralenkrans van oude spijkers eromheen gemaakt van Christus ,dat geleek op de keizer .

    http://nl.wikipedia.org/wiki/Hippodroom_(Constantinopel)

    • Bedankt weer Henri. Je zult wel kunnen begrijpen dat ik nadat ik deze droom had en toen later het boek van Keyserlingk over het Palladium zag, ik met rode oortjes erin heb zitten lezen. Dat bedoelde ik ook met dat dingen met verloop van tijd transparanter worden. Ik denk dat jou het boek Gralburg ook zeker wel zou bevallen,alleen vermoed ik dat er maar weinig originele exemplaren van existeren. Ik speel met de gedachte om mijn boek via scan en print on demand eens ter beschikking te stellen, maar vraag me af omdat het heel veel werk is of er wel voldoende belangstelling voor zou zijn. Om te beginnen zou ik eens kunnen beginnen met alleen de inhoudsopgave op mijn blog te zetten.

  5. Henri. Apo Nu! Winter 2014-15 blz. 29 en de verwijzing naar noten 2 en 17. Staat ook op blog.

  6. Kees, Dank voor de reactie Bedoel je met dat laatste artikel dat van sept 2004 van jouw blog , of iets uit de nrs bladje Apokalyps Nu ? Heb je...
    Lees meer

    Bijlage:

    Kees,

    Dank voor de reactie

    Bedoel je met dat laatste artikel dat van sept 2004 van jouw blog , of iets uit de nrs bladje Apokalyps Nu ?

    Heb je “Die Reise nach Byzanz: Das Palladium des Siegers ” ook gelezen ?

    Over het Palladium vindt ik niets op je blog , had er ergens iets over gelezen in een voordr van Steiner ,maar weet niet meer waar , buiten die van GA 208 .Ik dacht dat het beeld lag onder het grote plein dat grenst aan de Agi Sopha en de Blauwe moskee in Istanbul ,daar staat een zuil die uit de grond oprijst (zie de foto ) en een obelisk .

  7. @Kees , Ik heb nog wat mijmeringen opgetekend omdat het mij toch ergens nog niet losliet , zodat je het van alle kanten kan bekijken : neem eruit wat je...
    Lees meer

    Bijlage:

    @Kees ,

    Ik heb nog wat mijmeringen opgetekend omdat het mij toch ergens nog niet losliet , zodat je het van alle kanten kan bekijken : neem eruit wat je kan , is mijn boodschap , ik zie toch wel eerder de zwarte prinses als een schaduw -IK .

    Omdat ik niet ter plekke kan reageren heb ik nogmaals je reactie gekwoted .

    Henri.
    ” Ik heb je stukje meerdere keren gelezen. Eerste indruk van me was, je hebt het over heel iets anders,maar bij nader inzien, de sluier symboliseert toch ook een drempel. Ook andere dingen komen weer overeen met wat ik zelf schetste. Blijft In de reacties nog een soort tegenstelling van hoger- ik en schaduw- ik. De gesluierde was ook al buiten de kerk en later pas erin. Een dubbelganger of drempelwachter spiegelt je je slechte eigenschappen en wat je overwinnen moet om jezelf te louteren. Het is een lelijke gestalte als Kundry in de Parcival. De schone gesluierde ( niet luciferisch) spiegelde me juist een soort volmaaktheid voor die ik nog niet bereikt had en daarom moest afhaken ( uit eigen besluit).”

    Volgens ik me herinner wordt de wachter onder vele vormen en ook belevenissen ook soms als Christusfiguur zelf en in een Christuservaring gezien en beleefd . Heb reeds vele verhalen in boeken over Christuservaringen gelezen , bijv een waar men niet durfde te kijken naar die Christus zijn gelaat , uit pure eigenschaamte , … het is niet altijd een lelijk wezen , het kan een wezen zijn dat je iets kan laten voelen in jezelf ( bv ik moet mijn schoenen uitdoen …)
    Ik zie (maar dat is voorlopig mijn eigen mening) eerder de zwarte prinses als de wachter die de rouw toont omdat hij nog niet volmaakt is, en het gebouw als omhulling zelf (de Agia Sophia) als het volmaakte wezen de wijsheid, de Antroposofia zelf als de omhulling dus .
    Het is een heel mooi wezen bijv een prinses , die er naartoe gaat en er in zit , met ‘smarten des levens ‘omdat zij nog een hele weg dient af te leggen (de schaduw -Ik ) , er heel betoverend mooi uitziend en daarom zeer luciferisch zelfs ( het verschil tussen Lucifer en Christus is soms nauwelijks en zelfs moeilijk te zien )
    en je voelt zoiets van ” Zo ben ik nog bijlange niet , ik moet nog hard werken aan mezelf ” .

    De oude witte man met de zeis kan ook wel zoiets als ‘ Pietje de Dood ‘ symboliseren of een doodsengel die je overbrengt naar het volgende leven met de boodschap ‘Alles komt wel goed ‘ . Goudgele koren staat voor ‘Leven’, en wordt weggemaaid , de cyclus van herboren worden uit het nieuwe zaad . Het begin is ook met de dood ,vandaar de rouwstoet .

    Een echte aanrader , in het volgende boekje van Steiner “het Onze Vader” staat er , ” Kwaad is een misstap van het Ik.”
    Onze hogere ziel , als het ware door het opzuigen uit de goddelijke eeuwige oerbron tot een IK-ziel, of IK-heid geworden die fouten kan maken . Zelfs de 3 hogere wezensdelen ( Manas ,Boeddhi en Atma) van de mens zijn nog maar gelijk aan de drie laagste delen van de godheid die het dichts bij de mens staat.

    Het hogere Ik is de oorzaak van het boze in ons , staat ook zo in het Onze Vader , de voorlaastste zin ” En leidt ons niet in verzoeking ( slaat op astrale lichaam ,de ziel dus) , maar de laatste zin : Verlos ons van het Boze ( slaat op het IK ,of het IK-KWAAD )
    Het ik heeft zijn schaduwzijde ,want het is broodnoodzakelijk voor onze ontwikkeling van zelfstandigheid naar onbaatzuchtigheid . De ware hogere wezensdelen van de menselijke natuur , Manas, Boeddhi en Atma ( de goddelijke wil die in ons stroomt) dienen als eerste kiemen in ons nog ontwikkeld te worden door het Ik-Kwaad of egoïsme in ons te louteren .

    • Henri bedankt voor je aanvullende mijmeringen. Ik bemerk dat belevenissen die in tekst uitgedrukt hebben toch zo hun beperkingen hebben. Ik kan jouw overwegingen goed begrijpen,maar merk dat in mijn beleving juist de zwarte weduwe van een heel grote zuiverheid voor mij was, waardoor mijn eigen onzuiverheid als vanzelf aan het licht kwam, nog voordat ik de sluier kon lichten. Ik vermoed als ik de sluier wel had gelicht dat het zeker niet goed met me afgelopen zou zijn op dat moment. Dus deze vrouw ishm het predicaat luciferisch is juist “niet “mijn beleving. Ik weet ook van de kleine wachter en de grote wachter op de drempel en van de verschillende dubbelgangers die de mens heeft. In mijn verhaal werd het kwaad niet duidelijk benoemd, terwijl dat wel een thema is waarmee ik me later bezig gehouden heb. --Zie bijv. de diverse artikelen in het bld Apocalyps Nu!- -Ik zal eens kijken of het er toch niet ergens (verdekt) in tot uiting komt en zal daarom wat je hier zo noemt daarbij in overweging nemen.

      • sorry, dat inloggen ook ! 🙂 Kees alias Cheese.
        In mijn laatste artikel van AN trouwens een artikel over Johanna Keyserlingk. Ik voel me zeer verwant met haar. Ze was bezig met een zoektocht naar het Palladium en dat had oa ook te maken met Constantinopel en Hagi Sophia. Dat kwam dus ook op mijn pad na deze droom,dus ik ben er niet op voorhand door geinspireerd. Haar boek “Gralburg” heeft een zeer diepe indruk op mij gemaakt.

  8. Ook een bijzonder nachtbewustzijn fenomeen, dat ik herken is: dat je ergens bent waar vreemde talen worden gesproken en dat je op een wonderlijke manier iedereen kan verstaan. In de...
    Lees meer

    Ook een bijzonder nachtbewustzijn fenomeen, dat ik herken is: dat je ergens bent waar vreemde talen worden gesproken en dat je op een wonderlijke manier iedereen kan verstaan. In de geest bestaat die barrière blijkbaar niet.

    • Bij mensen met een bijna dood ervaring hoor je ook nog wel eens: “”toen ik daar was wist en begreep ik alles en nu ik weer terug ben ben ik alles weer kwijt.:”” Maar het bewustzijn dat er daar een albewustzijn was dat blijft behouden en kan je kracht geven in het leven hier op aarde. Misschien is dat ook wel ge-weten, geweten.

Geef een reactie

log in met wachtwoord

Of schrijf een bericht als gast

Uw email adres zal niet worden gepubliceerd.

Wilt u een afbeelding uploaden? Dat kan door middel van de Browse knop aan de bovenzijde, de afbeelding wordt automatisch in bovenstaand bericht geplaatst.

Wilt u een youtube video uploaden? Dat kan door de link van de video in bovenstaand bericht te plakken

Vul onderstaande som in voor menselijke herkenning *

Houd mij op de hoogte van nieuwe reacties. Of abonneer jezelf op alle reacties.

Voeg eventueel een afbeelding toe

Translate »