Nieuwe Broeder-Zusterschap De Verwanten

Deze Site… Nieuwe Broeder-Zusterschap.-De Verwanten..wil een podium geven aan het idee over nieuwe broeder-zusterschap en verwantschap in haar diverse verschijningsvormen in deze tijd. Over in relatie zijn met onszelf, de ander, en alles wat ons omgeeft, waar we mee in verbinding staan en afhankelijk van zijn, omdat we er onverbrekelijk deel van uitmaken.

klik om in te loggen

Welkom op nieuwebroederschap.nl! Door gebruik te maken van social login kunt u inloggen of registreren, dit gaat geheel automatish. Als u ingelogd bent kunt u bijvoorbeeld gemakkelijker reageren op de artikelen, het prikbord en de columns.

U kunt ook registreren met email, dan kunt u inloggen met een wachtwoord

(klik) om in te loggen wachtwoord
Wachtwoord vergeten?

ANDERS WILLEN ZIJN DAN WIE JE BENT

20141213_103327

FB GROEP:SPIRITUELE VRIENDEN-DE VERWANTEN

Door mijn werk met mensen en bovenal door het waarnemen van mijzelf ben ik er achtergekomen dat de grootste pijn voor de strevende ziel is: het verlangen om anders te willen zijn dan wie je bent.
We conformeren ons aan stralende voorbeelden of gaan naar goeroes die ons wijs maken dat we direct verlicht kunnen worden als we maar precies doen wat zij ons wijsmaken; achteraf blijken zij ook maar al te vaak gewone mensen te zijn, met gewone menselijke tekortkomingen.
Er is geen grotere zielenpijn dan alsmaar niet te kunnen voldoen aan de eigen verwachting; het geprojecteerde ideaalbeeld dat we van onszelf hebben geschapen. We nemen ons van alles voor: willen dagelijks mediteren, vegetariër worden, onbaatzuchtig, ruimhartig, geduldig, vriendelijk en hulpvaardig zijn, etc. etc.
Het is de strijd tegen de ingebakken menselijke tekortkomingen, een strijd die enorm frusterend werkt en waarin we vroeg of laat het onderspit zullen delven. Iedereen kent wel het voornemen om te stoppen met roken, snoepen, teveel eten en drinken en soms lukt het…… om even later versterkt terug te keren en de macht weer op te eisen. Door al die goede voornemens en het alsmaar weer mislukken daarvan, raakt men gefrustreerd en een moedeloze zelfhaat groeit. Dit heeft een verlammende uitwerking op het zelfvertrouwen, het vertrouwen in het Zelf.  Met als gevolg een schrijnende eenzaamheid.

In relaties wordt maar al te vaak een ego-strijd gevoerd, met het dominante verlangen de ander te veranderen zodat hij of zij beter bij het geprojecteerde beeld past van de ideale relatie. Als de ander zich niet wil en kan aanpassen aan het onterechte beeld van de ander, dan is een scheiding snel genoeg geregeld met alle ellende die daar bijhoort.
Het wonderlijke verschijnsel doet zich dan maar al te vaak voor dat de volgende man of vrouw hetzelfde type is dan de eerste of de tweede, omdat de les blijkbaar niet geleerd is. Een veel jongere vrouw of man is veelal ook niet de oplossing, omdat je dan teruggezet wordt in een levensfase die al voorbij is. Oudere mannen in een leeftijds crises kunnen dat nog al wel eens doen. Ook kan het zijn dat het eerste gezin zo tekort is gekomen dat je onbewust een nieuwe mogelijkheid zoekt om het te herstellen en de lessen en vragen alsnog te leren. Voor de achtergebleven echtgenoot en kinderen zal dat toch blijven voelen als een verraad en het zal karmisch niet bevrijdend blijken te zijn.

De ervaring leert dat de mens maar heel weinig verandert en dat verandering en vernieuwing een uiterst langzaam proces is. Het is zo pijnlijk om te zien hoe weinig de mens leert en dat de geschiedenis zich steeds weer blijft herhalen. Ook op mondiaal niveau gaat de strijd op die kleine planeet onverminderd voort. Blijkbaar is er in het grote geheel weinig te veranderen, omdat verandering en vernieuwing van onderaf moet ontstaan, door ieder afzonderlijk individu die op een bewuste manier aan zichzelf wil werken en tevreden is met kleine stapjes.
Het is bovenal een bewustzijnsproces dat groeit door eigen doorleefde ervaring van het individu, het daaruit gekristalliseerde inzicht kan dan opgedragen worden aan het grote geheel. Dat kan onze bijdrage zijn aan het wereldgebeuren, om die wereld uiteindelijk duurzaam te veranderen. Hoe gefrustreerd we ook zijn over de wereldleiders en hun onmacht, zij spiegelen ons niets meer en minder dan ons eigen onvermogen er iets aan bij te dragen.
De wereld is vanaf de buitenkant slechts in zeer geringe mate te beïnvloeden, de wereld verandert alleen in die mate dat het individu aan zichzelf werkt. Het individu echter is ook vanaf de buitenkant niet duurzaam  te veranderen, omdat de wezenlijke verandering vanuit het individu zelf moet komen. Oppervlakkig gezien kunnen we iemand opvoeden en weerbaar maken, maar in feite is dat werken aan de buitenkant, aan het opbouwen van een ego, om zich te kunnen aanpassen en manifesteren in de wereld.

Om contact te kunnen maken met de bron in jezelf is een zekere mate van rust en vrede nodig. Aan de basis daarvan staat overgave; een stil verdragen van onze tekortkomingen en de tekortkomingen van de ander. Het opgeven van het verzet en accepteren dat je bent zoals je bent, alleen vanuit die oprechte houding is innerlijke groei mogelijk. Het komt ook voort uit geestelijke hoogmoed om meer te willen zijn dan je bent. Een waarde oordeel naar jezelf dat je eigenlijk minder-waardig bent. Lach eens om jezelf dat is veel meer een teken van wijsheid, neem jezelf niet zo bloedserieus. Dat is ook de enig werkende houding naar je medemens, wil niet zeggen dat mensen soms niet gecorrigeerd zouden moeten worden omdat ze hun omgeving schade berokkenen. Ook in de relatie is de basis van samenleven er een van… de ander verdragen.
Jezelf en de ander het gevoel geven dat hij of zij er mag zijn met al het menselijk tekort, zoals in de verliefde fase toen we nog konden lachen om de vreemde tekortkomingen van de ander.
Voor kinderen en volwassenen is die basishouding van het allergrootste belang, vanuit dat gezien-worden kan iemand het vertrouwen en de kracht putten om aan zichzelf te werken, of in ieder geval het contact met het innerlijk Zelf niet geheel te verliezen.
Wat ik hier betoog is niet de onverschillige houding van iemand die doet wat hij of zij wilt zonder zichzelf en de ander te kunnen waarnemen, daar is sprake dan geen sprake van ontwikkeling.

Het blijft een psychologisch verhaal als we het niet in een groter verband kunnen plaatsen en beseffen dat dit leven er één van de velen is, en dat niemand van ons vraagt om in dit leven uit te groeien tot de perfecte mens. Met het verstrijken van de jaren kunnen we steeds meer gaan zien en beleven hoe snel zo’n leventje om is, afgezet tegen de eeuwigheid stelt het namelijk niet zoveel voor. In ieder geval niet wat wij er ons van voorstellen en het belang dat we eraan hechten. Vanuit de gedachten dat dit leven eenmalig is en nooit meer terugkomt willen we er alles uithalen wat er in zit. We leven lang alsof er nooit een einde aan zal komen. Opeens ben je toch veertig en over niet al te lange tijd vijftig en daarna zal snel duidelijk worden, dat hoe ouder je wordt hoe sneller het gaat. Iedere keer is het weer zondag en voordat je het weet vieren we weer onze verjaardag. Als kind maak je veel dingen voor het eerst mee en daardoor lijkt het allemaal veel langer te duren.
Er zijn periodes dat het lijden zich aaneen  lijkt te rijgen, niets blijft ons bespaard. We verliezen dierbaren aan een ziekte of worden zelf ziek, we gaan failliet en raken ons werk kwijt en al onze opgebouwde materiële zekerheid verdwijnt als sneeuw voor de zon. Er woedt een nietsontziende oorlog en we slaan op de vlucht in de hoop ergens anders een betere toekomst te vinden. Wat is de zin van al dat lijden is de steeds weer opklinkende vraag.

Vanuit geestelijk oogpunt heeft alles een zin en alles is gericht op ontwikkeling en groei om de mens vrij te maken. Door de dualiteit op aarde leren we keuzes te maken tussen de twee uitersten: goed en kwaad. Niets komt ons zomaar aanwaaien, alles moeten we zelf ervaren om werkelijk tot inzicht te komen.k4126878
Als we leren om heel goed en zonder oordeel naar onszelf te kijken leren we onszelf kennen en daardoor ook, op een wonderbaarlijke manier, de hele wereld en al wat leeft. Dat is een diepgaande ervaring om jezelf totaal deel te voelen van het grote geheel en het besef, tot in het diepste wezen, dat we allen broeders zijn.

Voordat we naar de aarde gingen hebben we zelf gekozen(dan wel terzijde gestaan door wijzere broeders) voor een bepaald soort leven, om bepaalde lessen te leren. In ieder leven werken we aan een bepaald aspect van onze ontwikkeling tot het ware menszijn. Dus het gaat om een klein bepaald deel en niet om in één klap verlicht te worden, zo werkt het echt niet, laat je niets wijsmaken op dat gebied. We staan zelf aan de basis van ons lot en konden die keus makkelijker maken, omdat vanuit geestelijk oogpunt gezien dit leven er één van velen is en ook nog eens heel kort.
Toen mijn broer en broeder voor het sterven stond vertelde hij hoe kort het leven was, ondanks de 64 jaar dat hij hier mocht zijn, ervaarde hij het als een flits in de eeuwigheid.

De psychiatrie werkt maar al te vaak, de goede uitgezonderd!, aan het ego en het lichaam en maar bijster weinig aan het gezondmaking van de ziel. Het is een ontmenselijkte wetenschap geworden waar symptomen van afwijkend gedrag bestreden worden met chemische middelen onder auspiciën van de geneesmiddelen industrie. Vanaf de vroegste kinderjaren worden mensen gelabeld en opgezadeld met een diagnose.
Als we heel goed luisteren naar de biografie van onze medemens, met volle aandacht en zonder oordeel, kan het zomaar gebeuren dat de ervaringen van dit leven verbonden worden met de ervaringen uit een vorig leven en het opeens duidelijk wordt waarom iemand die bepaalde lessen nu moet leren. Dat kan veel inzicht geven en acceptatie van het huidige bestaan.
Ook kunnen we elkaar helpen om naar de dromen te kijken, omdat in de droomwereld grenzen overschreden kunnen worden. Dat we ons meestal niets herinneren van vorige levens is wel begrijpelijk omdat we anders onder al onze ervaringen bedolven zouden worden en niet meer openstaan voor nieuwe ervaringen. Toch denk ik dat naarmate de mens zich verder ontwikkelt, hij of zij ook steeds meer in staat zal zijn om grensoverschrijdend het doel van zijn leven te leren begrijpen.

Een voorbeeld: Iemand heeft enorm veel problemen met het zich kunnen inleven in anderen  en verzet zich tegen, het naar zijn mening, armoedige bestaan waar maar geen verbetering in wil komen.
Omringd door kinderen die allemaal zijn aandacht willen, hard werken om het gezin draaiende te houden, onderwijl gekleineerd door zijn baas.
In een droom had hij zichzelf gezien als een rijke landjonker die op een meedogenloze manier met zijn bedienden omging en vanaf zijn paard met de zweep iemand kastijdde. Door hier naar te kijken zag hij opeens dat dit leven nu heel rechtvaardig was en welke lessen hij te leren had. Het gaf blijkbaar zoveel inzicht, dat vanaf dat moment het verzet opgegeven werd en heel veel problemen verdwenen.
Er zijn veel meer voorbeelden op te voeren maar daar ben ik voorzichtig mee, maar wil wel wat schrijven over mijn eigen zoektocht:

Unknown-5Ik ben iemand die duidelijk voortkomt uit religieuze broederschappen en niet in staat om die ervaring in dit bestaan los te laten en daardoor altijd op zoek naar samenwerking en broederschap. Ook daardoor heb ik een zeer eenzaam leven geleid vanaf mijn kind-zijn, niet zozeer uiterlijk maar zielsmatig. Altijd op zoek naar de geborgenheid van een groep toegewijde mensen om samen de wereld te verbeteren. Ik heb aan de basis gestaan van diverse vernieuwende initiatieven, maar de werkelijke broederschap die ik voor ogen had of miste niet meer kunnen vinden.
Het was alsof ik buiten de poorten van een kloostergemeenschap was gezet en het nu maar zelf moest uitzoeken, alleen in deze krankzinnige wereld. In vroegere tijden vond de geestelijke ontwikkeling vooral plaats binnen religieuze groeperingen en het blijkt dat vele mensen nu deze zoektocht herkennen. We leven in een tijdperk van de bewustzijnsziel en daarin is het de bedoeling dat we individueel sterk worden, krachtig en vol zelf-vertrouwen. Voor mij was het in ieder geval een grootste en zware opdracht om steeds maar weer op mijzelf teruggeworpen te worden in relaties, in werk, in de verbinding met de geest.
Het heeft mij achteraf gezien echter precies gegeven wat ik nodig had en nog. De site waarop ik schrijf heet Nieuwe Broeder-Zusterschap-De Verwanten, dus ik weet van geen opgeven.  🙂  Zal er ondanks het sterke egotijdperk toch nog plaats zijn voor een vernieuwde broeder/zusterschap van vrije en bewuste mensen die middenin het leven staan?

We dienen te begrijpen dat we vaak nog heel lang onbewust een vorig leven proberen voort te zetten en daardoor alsmaar tegen muren van onbegrip oplopen en het maar niet wil lukken.
Een groot deel van ons leven kunnen we daar mee bezig zijn en het maakt ons ongelukkig, eenzaam en niet gewaardeerd. Totdat het besef doordringt dat het oud is en dan pas een begin gemaakt kan worden met het heden, dan kunnen we zomaar in een flow terecht komen waarin het opeens allemaal wel gaat kloppen.
Daar gaat aan vooraf het accepteren van jezelf, hoe en wie je nu bent! Je bent goed zoals je bent en precies zoals het moet zijn en vanuit dat milde weten, begint de groei naar je-zelf ėn de ander.

Reacties zijn mogelijk direct onder dit artikel, het prikbord of in 1 van onze Facebook groepen:

SPIRITUELE VRIENDEN-DE VERWANTEN          Voor uitwisseling en verdieping…..DOE JE MEE?

KUNDALINI ERVARING EN ONDERSTEUNING

 

Deel dit artikelTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someoneShare on FacebookShare on LinkedIn

Geef een reactie

log in met wachtwoord

Of schrijf een bericht als gast

Uw email adres zal niet worden gepubliceerd.

Wilt u een afbeelding uploaden? Dat kan door middel van de Browse knop aan de bovenzijde, de afbeelding wordt automatisch in bovenstaand bericht geplaatst.

Wilt u een youtube video uploaden? Dat kan door de link van de video in bovenstaand bericht te plakken

Vul onderstaande som in voor menselijke herkenning *

Houd mij op de hoogte van nieuwe reacties. Of abonneer jezelf op alle reacties.

Voeg eventueel een afbeelding toe

(78 Reacties)

  1. Jan: “Hoe doe je dat?” Jarien: “ik zie het niet als een ontwikkelingsweg, maar als het omgekeerde daarvan, een terugkeer. Dat onze ogen open gaan voor iets wat er allang...
    Lees meer

    Jan: “Hoe doe je dat?”

    Jarien: “ik zie het niet als een ontwikkelingsweg, maar als het omgekeerde daarvan, een terugkeer. Dat onze ogen open gaan voor iets wat er allang was.”

    Cheese: “Hoe stel je je deze weg terug voor? Kennelijk hebben we iets geweten,maar zijn het nu vergeten. Hoe vind je deze weg terug naar de oorsprong? Hoe doe je dat? Hoe ontwaak je? Hoe doen we onze ogen open? Wat is er nodig dat dat allemaal kan gebeuren?”

    Mijn leven liep niet zoals ik het wilde. Er waren patronen die zich herhaalden. Ik voelde me genoodzaakt (sterke motivatie) om een uitweg te vinden. Bewustwording leek mij de uitweg. Het vuurtje was ontstoken in de urgentie die ik voelde om in ander vaarwater terecht te komen. Ik heb me opengesteld voor een diepere werkelijkheid.

    Ik ging boeken lezen, muziek luisteren, mediteren, cursussen doen, dingen doen die mij aanspraken, in de diepte, in de stilte/diepte van mijn zijn. Dat bracht mij terug naar een diepere werkelijkheid, waarin ik nu bewust leef (en altijd al leefde al was ik verblind ervoor). Dit is voor mij het andere vaarwater, en in die stroom stroom ik mee.

    • Bijlage:

      Jarien,
      Terugkeer of ontwikkelingsweg … zijn alleen maar woorden en hoe je het noemt maakt niet uit, terugweg kan je het noemen omdat de mens die eertijds nog verenigd was met de goddelijke sfeer, , meemaakte dat na de zondeval zijn etherlichaam steeds méér en meer vergroeide met zijn fysieke lichaam en alle bewustzijn van Boven verloor , met het gevolg waar wij nu staan ,in een wereld waar nog uitsluitend hetgene waar blijkt wat wij met de zintuigen zien : de zintuiglijke wereld .
      Ontwikkeling bestaat uit het opnieuw opklimmen naar hetgeen vroeger van kracht was , opnieuw een losser worden van etherlichaam en fysieke lichaam zodat wij opnieuw achter de sluier der zintuigen leren waar te nemen en het contact met de geestelijke wezens en onze beschermengel kunnen richting te geven , maar dan op hoger niveau dan vroeger , want de mens heeft nu zijn ik erbij gekregen ,wat hij vroeger niet had omdat hij geleid werd door de goddelijke wereld en dient vooral te werken aan dat IK en sterker te maken .

  2. Iets wezenlijks wat ik mis in je samenvatting (na de reactie van Leonie over het verliezen in verschijningsvormen): J: Ons niet verliezen in de verschijningsvormen. In de heelheid blijven. In...
    Lees meer

    Iets wezenlijks wat ik mis in je samenvatting (na de reactie van Leonie over het verliezen in verschijningsvormen):

    J: Ons niet verliezen in de verschijningsvormen. In de heelheid blijven. In het wezenlijke. Dan is er niets te wensen. Dan leef je in harmonie. Dan hou je je niet bezig met dingen anders willen, of met werken aan jezelf, dan leeft dat niet in je. Je bent dan namelijk zelf niet meer afgescheiden. Dat is hoe ik het ervaar.

Geef een reactie

log in met wachtwoord

Of schrijf een bericht als gast

Uw email adres zal niet worden gepubliceerd.

Wilt u een afbeelding uploaden? Dat kan door middel van de Browse knop aan de bovenzijde, de afbeelding wordt automatisch in bovenstaand bericht geplaatst.

Wilt u een youtube video uploaden? Dat kan door de link van de video in bovenstaand bericht te plakken

Vul onderstaande som in voor menselijke herkenning *

Houd mij op de hoogte van nieuwe reacties. Of abonneer jezelf op alle reacties.

Voeg eventueel een afbeelding toe